Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2013/1296 K.2013/1352

Hukuk Genel Kurulu 2013/18-1296 E. , 2013/1352 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Bakırköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI

2012/823 E-2012/1091 K.

Taraflar arasındaki "kat mülkiyeti kanunundan kaynaklanan (meskenin işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.11.2011 gün ve 2011/265 E-2011/1168 K sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 17.05.2012 gün ve 2012/3907 E–2012/5708 K sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, meskenin işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair verdiği karar, davalı A. B. vekilinin temyizi üzerine Özel Daire’ce bozulmuş; yerel mahkeme önceki kararında direnmiştir.

Hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Bilindiği üzere, 6217 Sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 437.maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesince verilecek kararların temyiz süresi tebliğ tarihinden itibaren 8 gündür.

Somut olayda; mahkemenin direnme kararı, davalı A.B. vekiline 19.03.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, karar 1086 sayılı HUMK'nun 437.madde hükmünde yazılı 8 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 28.03.2013 (perşembe) günü temyiz edilmiştir.

Aynı Yasa'nın 432/4.maddesi uyarınca, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.03.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.