Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2013/1540 K.2014/574

Taraflar arasındaki "icranın geri bırakılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.02.2011 gün ve 2010/1140 E., 2011/77 K. sayılı kararın incelenmesi davacı-borçlu tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 26.12.2011 gün ve 2011/12699 E., 2011/30713 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, İİK.'nun 33.maddesine dayalı icranın geri bırakılması istemine ilişkin olup; Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 33/3.maddesinde “İcra mahkemesi geri bırakılma talebini reddettiği takdirde borçlu ancak temyiz yoluna başvuru süresi içinde alacağı karşılayacak nakit veya mercice kabul edilecek taşınır rehin veya esham veya tahvilat veya taşınmaz rehni yahut muteber bir banka kefaleti göstermek şartıyla temyiz yoluna başvurabilir . Borçlunun yeter malı mahcuz ise veya borçlunun talebi üzerine temyiz yoluna başvuru süresi içinde yeter malı haczedilmişse bu fıkrada yazılı teminatı göstermeye lüzum yoktur.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu düzenleme ile; icranın geri bırakılması talebinin reddine ilişkin kararın temyiz edilebilmesi için, alacağı karşılayacak nakit veya mercice kabul edilecek taşınır rehin veya esham veya tahvilat veya taşınmaz rehni yahut muteber bir banka kefaleti gösterilmesi ya da borçlunun yeter malının haczedilmiş olması gerekmektedir. Söz konusu teminat, temyiz şartıdır. Karşı kanun yoluna, (temyiz yoluna) başvuran borçlu süresinde bir teminatı göstermezse, teminat gösterilmediğinden temyiz talebinin reddi gerekir. ( Baki Kuru; İcra ve İflas Hukuku, Ankara 2013 s.950; ayrıca bkz. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 04.04.1945 gün, 1945/18 E., 1945/7 K sayılı kararı)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ilama dayalı takip borçlusu (davacı) İİK.nun 33/2.maddesine dayalı mahsup itirazında bulunarak icranın geri bırakılması isteminde bulunmuştur. İcra Mahkemesince borçlunun icranın geri bırakılması talebi reddedilmiş ve karar borçlu vekilince temyiz edilmesine karşılık kararı temyiz eden borçlu tarafından İİK.nun 33/3. maddesinde öngörülen teminatın yatırıldığı veya maddede belirtilen şekilde yeterli malın haczedildiği dosya kapsamından anlaşılmadığından davacının temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.