Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2013/1594 K.2015/1046

Taraflar arasındaki “ Kat Malikleri Kurulu kararının iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Orhangazi Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.10.2011 gün ve 2011/582 E. 2011/948 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 05.04.2012 gün ve 2012/765 E. 2012/3561 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacılar vekili dava dilekçesinde, 15.05.2011 günlü kat malikleri kurulu kararıyla ısıtma sisteminin oybirliği olmadan merkezi sistemden ferdi sisteme dönüştürüldüğünü belirterek buna ilişkin kararın iptalini istemiş; mahkemece, davanın kabulüyle, 15.05.2011 günlü kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı dava dilekçesinde; kat malikleri kurulu kararının sadece ısıtma sisteminin merkezi sistemden ferdi sisteme dönüştürülmesine ilişkin hükümlerinin iptalini istemiş iken, mahkemece HUMK’nun 74.maddesine de aykırı olarak istem aşılmak suretiyle 15.05.2011 günlü kat malikleri kurulunda alınan tüm kararların iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir...)

gerekçesiyle bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Kat Malikleri Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, Ceylan Sitesi Kat Malikleri Kurulunun 15.05.2011 tarihinde almış olduğu ısıtma sisteminin, merkezi sistemden ferdi sisteme (kombiye) dönüştürülmesi kararının kat maliklerinin sayı ve arsa payı olarak oybirliği ile verecekleri karar üzerine yapılması gerekirken oyçokluğu ile karar alındığından yasaya uygun olmadığını, ayrıca merkezi ısıtma sistemlerinin bireysel sistemlere göre daha ekonomik olduğunu ileri sürerek, alınan Kat Malikleri Kurulu kararının iptalini istemiştir.

Davalı vekili, ortak kalorifer sisteminin doğalgaz ile ferdi ısınma sistemine dönüştürülmesi kararının pay ve paydaş çoğunluğu ile alındığını, oybirliği gerekmediğini, bu sitedeki kabul oranının 4/5ten yüksek olduğunu, davacıların "oybirliği gerekir" iddiasının doğalgaza dönüş için gerekli olmadığını, merkezi ısınmadan ayrılıp doğalgaz yerine ferdi ısınmanın elektrik, odun, kömür, LPG ve benzeri yakıtlarla yapılacak olması halinde aranabileceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Kat Malikleri Kurulunun iptali istenen kararının 31 kabul ve 11 ret oyu kullanılması suretiyle alındığı, ancak KMK'nun 42. maddesinin değişik dördüncü fıkrası göz önüne alındığında toplam inşaat alanı iki bin metrekare ve üzeri olan binalarda merkezi ısıtma sisteminin ferdi ısıtma sistemine dönüştürülmesi kararının kat maliklerinin sayı ve arsa payı olarak oy birliği ile verecekleri karar üzerine yapılabileceğinin belirtildiği,

dosya arasına celp olunan Ceylan Sitesine ait kat irtifakı projesinde toplam inşaat alanının 4867 metrekare olarak belirtildiği bu nedenle merkezi ısıtma sisteminden ferdi ısıtma sistemine geçiş kararının alınabilmesinin kat maliklerinin sayı ve arsa payı olarak oybirliği ile verecekleri kararla mümkün olabilecekken bu kurala uyulmadığı,

kanunda belirtilen toplantı ve karar nisaplarına uyulmaması durumunda yerleşik Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği gibi alınan kararların mutlak butlanla malul yani yok hükmünde sayılacağı, böyle bir durumda KMK’nun 33. maddesinde dava açma süresi olarak belirtilen bir ve altı aylık sürelerin gözetilemeyeceği, bu durumda yine aynı madde de belirtildiği gibi süre koşulunun aranmayacağı gerekçesi ile davacı İlyas Aydeğer tarafından açılan davanın vaki feragat nedeniyle reddine; diğer davacıların davasının kabulü ile,

Ceylan Sitesinin 15.05.2011 tarihinde Kat Malikleri Kurulunun almış olduğu merkezi sistemden doğalgaz kombi sistemine geçilmesi kararının iptaline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 42. ve 33. maddeleri ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde mahkemenin 28/10/2011 tarihinde vermiş olduğu “davanın kabulü ile Ceylan Sitesinin 15/05/2011 tarihinde Kat Malikleri Kurulunun almış olduğu merkezi sistemden doğalgaz kombi sitemine geçilmesi kararının iptaline’’dair hükmün, davacı vekilince dava dilekçesi ile talep edilen istemi karşıladığı, Kat Malikleri Kurulunun 15/05/2011 tarihli tüm kararlarının iptali manasına gelmediği yalnız talep edilen kısmın iptalini amaçladığının anlaşıldığı gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, mahkemece “Ceylan Sitesinin 15.05.2011 tarihinde kat malikleri kurulunun almış olduğu merkezi sistemden doğalgaz kombi sistemine geçilmesi kararının iptaline” dair kurulan hükmün; 15.05.2011 günlü Kat Malikleri Kurulunda alınan tüm kararların iptali niteliğinde mi olduğu, buna göre HUMK’nun 74.maddesine aykırı olarak istem aşılmak suretiyle hüküm kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı yanın 15.05.2011 tarihli Kat Malikleri Kurulu tarafından alınan ısıtma sisteminin merkezi sistemden ferdi sisteme(kombiye) dönüştürülmesi kararının iptalini istediği; mahkemece de “15.05.2011 tarihinde kat malikleri kurulunun almış olduğu merkezi sistemden doğalgaz kombi sistemine geçilmesi kararının iptaline,” şeklinde hüküm kurulmakla; davacı taraf istemi aşılmak suretiyle hüküm kurulmadığı, 15.05.2011 günlü Kat Malikleri Kurulu kararının tamamının iptal edilmeyip, talep doğrultusunda karar verildiği anlaşılmakla, yerel mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Açıklanan nedenlerle mahkemenin direnme kararı onanmalıdır.