Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/1020 K.2016/228

Taraflar arasındaki “destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.02.2013 gün ve 2012/87 E., 2013/64 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 15/05/2013 gün ve 2013/6310 E.-2013/8899 K. sayılı ilamı ile; (…Dava, davacıların desteğinin terör örgütünce gerçekleştirilen canlı bombanın patlaması sonucu ölmesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın genel güvenliği ve can güvenliğini sağlamakla görevli İçişleri Bakanlığından tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu zararlı sonucun, davalı idarenin önlemekle yükümlü olduğu terör örgütü eylemi sırasında patlatılan bomba sonucu desteğin ölmesi biçiminde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Kamu hizmeti kapsamında can güvenliğini korumak ve bu konuda her türlü tedbiri almak hazırlıkları yapmak davalı idarenin görevi olup, bu görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı.

İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Yerel mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı yerine, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Öncelikle belirtilmelidir ki, destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi zararın tahsili istemiyle açılan eldeki davada; gerekçeli karar başlığında ismi bulunan ...’un 12.08.1981 yılında vefat ettiği, dava dilekçesinde de ... adına herhangi bir talepte bulunulmadığı ve gerek mahkemenin ilk gerekçeli kararının hüküm fıkrasında, gerekse direnmeye ilişkin gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ... hakkında bir hüküm kurulmadığı halde, ilk kararın karar başlığında ve direnmeye ilişkin ikinci kararın karar başlığında davacı olarak ...’un isminin de yer alması mahkemesince her zaman düzeltilebilecek maddi bir hata niteliğinde bulunmakla, esas etkili görülmeyen bu husus bozmaya konu edilmemiş, hataya işaret olunmakla yetinilmiştir.

İşin esasının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.