Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/215 K.2014/385

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Hukuk Dairesince;

“DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili davacının BİM.personeli, mağaza sorumlu yardımcısı ve mağaza sorumlusu olarak 04.05.l996 – 10.04.2006 tarihleri arasında çalıştığını, fazla hakları saklı kalmak üzere 200.00 TL izin alacağı ile 9.800.00 TL fazla mesai alacağının davalıdan alınıp müvekkiline verilmesini istemiştir.

Davacı vekili duruşmadaki beyanında; dava dilekçesini aynen tekrar ettiklerini, maddi tazminat talebinin olduğunu, fazla mesai ücretlerinin yanlış hesaplanması nedeniyle maddi tazminat talep ettiklerini, delillerini dava dilekçesinde bildirdiklerini, davaya konu edilen işlemin yapıldığı Bursa 5. İş Mahkemesi'nin 2010/1111 esas sayılı dosyası dosya arasında mevcut olduğunu ve bu dosyayı dayanak gösterdiklerini, talebi gibi karar verilmesini beyan ettiği görülmüştür.

CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; yersiz açılan davanın reddine ve HMK'nun 49 ncu maddesi hükmü uyarınca davacının disiplin para cezasına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Hazine vekili duruşmadaki beyanında; Cevap dilekçesini aynen tekrar ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İhbar olunan usulüne uygun dava dilekçesi ve eklerinin tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya katılmadığı gibi herhangi bir cevap da vermemiştir. Davacı vekilinin dava dilekçesinde belirttiği Bursa 5. İş Mahkemesi'nin 2010/1111 esas sayılı dava dosyası dosya arasına celbedilerek dairemizce incelenmiştir.

BOZMA

Yapılan açık yargılama sonunda Dairemizce verilen 06.11.2012 gün ve 2012/1 E. 2012/1 K. sayılı " davanın reddine" ilişkin karar davacı Vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/9-123 esas ve 2013/ 849 karar sayılı ilamı ile özet ve sonuç olarak " 6100 sayılı HMK. nun 137 ve 140 maddelerine göre ön inceleme duruşması yapılmadığı " gerekçesi ile usulden bozulmuştur.

Dairemizce bozma üzerine dava dosyası tekrar esasa kaydedilerek, gerekli usulü işlemler yerine getirilmiş, taraflar davet edilerek bozmaya karşı diyecekleri sorulmuş,

Davacı Vekili; bozmaya uyulmasını talep etmiş,

Davalı Hazine Vekili; bozmaya uyulmasını heyetin taktirine bırakmış,

İhbar edilen duruşmaya katılmamıştır.

Dairemizce yapılan değerlendirme sonunda usul ve yasaya uygun olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2013 tarih ve 2013/9-123 esas ve 2013/ 849 karar sayılı bozma kararına uyulmasına karar verilerek açık duruşmaya devam edilmiştir.

Dosyanın geçirdiği safahat ve tüm delillerin önceden toplanması karşısında naip üye tayinine gerek görülmeyerek hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda Heyetçe 6100 sayılı HMK. nun 137 ve 140 maddelerine göre ön inceleme yapılarak bozma ilamında işaret edilen usulü eksiklik giderilmiştir.

GEREKÇE

Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hakimlerin yargısal faaliyetleri nedeniyle sorumlulukları, HMK:nun 46-49. maddelerinde düzenlenmiş bulunmaktadır. Yasa'da da gösterilen sorumluluk nedenleri, örnek niteliğinde olmayıp, sınırlı ve sayılı durumları ifade etmekte olup, Hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı devlet adına tazminat davası açılıp bu davanın kabulü için 6100 Sayılı HMK'nın 46 ncı maddesinde yer alan nedenlerden birinin ya da bir kaçının bulunması gerekir.

Somut olayda, Bursa 5. İş Mahkemesi'nin 2010/1111 esas sayılı dava dosyası kapsamı itibariyle davacının fazla çalışma ücretinin eksik olarak hüküm altına alınması nedeniyle maddi tazminat talebinde bulunulmuştur. Dava konusu olayda tamamen yargısal faaliyet söz konusu olup, HMK.nun 46 ncı maddesinde yer alan nedenlerden bir ya da bir kaçının bulunduğu davacı tarafça ispatlanamamıştır.

Tazminat istemi, yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara ilişkindir. Hatalı olduğu ileri sürülen yargısal işlemlerde, özel amaç ile davranıldığı yönünde bir delil bulunmamaktadır. Davada sınırlı ve sayılı hukuki sorumluluk nedenlerinden hiç birisi mevcut değildir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca davanın esastan reddi halinde disiplin para cezasının takdir edilerek hüküm altına alınması gerekir. Bu konuda, para cezasında yeniden değerleme oranında yapılması gereken artırım miktarı ile dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular gözönünde tutulmuştur.

HÜKÜM

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- HMK'nun 46. maddesinde öngörülen sorumluluk sebepleri bulunmadığından DAVANIN REDDİNE,

2- HMK'nun 49. maddesi uyarınca takdir edilen 600.00 TL disiplin para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

3- Davanın reddi nedeniyle alınması gereken 24,30 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 132,05 TL'den mahsubu ile fazla yatırılan 108,20 TL. peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine

4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca davalı yararına takdir edilen 2.6400.00 TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5- Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

6- Davalı hazine tarafından yapılan 1 adet cevap dilekçesi tebligat ücreti olan 7.00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine…”

Dair oybirliği ile verilen 08.10.2013 gün ve 2013/2-4 sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Davacı fazla çalışma ücreti için dava açtığını ancak alacağın eksik olarak hüküm altına alındığını, kararın hatalı bilirkişi raporuna dayanarak verildiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının mahkemece değerlendirilmediğini belirterek, 6100 sayılı HMK 46. maddesine dayanarak yargısal faaliyetten dolayı devlet aleyhine tazminat davası açmıştır. Davalı vekili davanın reddine ve HMK'nın 49. maddesi uyarınca davacının disiplin para cezasına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2013 gün ve 2013/9-123, 849 sayılı kararı ile “dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra, öncelikle dosya üzerinden dava şartları ve ilk itirazların incelenerek bu konularda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi; dosya üzerinden karar verilemeyen dava şartları ile ilk itirazlar hakkında karar verilmek ve diğer ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, 6100 sayılı HMK 137 ve 140 maddelerine göre ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra,

tahkikat duruşmasına geçilmesi gerekirken, Kanunun bu emredici düzenlemesine rağmen ön inceleme ve ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikat duruşmasına geçilmek suretiyle esas hakkında karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu, yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.