Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/590 K.2016/502

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil ile alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 27.03.2012 gün ve 2008/582 Esas, 2012/368 Karar sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.04.2013 gün ve 2013/168 E. 2013/5517 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Asıl dava, tapu iptali ve tescil; birleşen dava, alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını davacı vekili temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında uyuşmazlığın esasının incelenmesinden önce, mahkemece bozulan ilk kararında “Asıl davanın kısmen kabulü ile, Antalya İli, Alanya İlçesi, ...arseldeki taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının tamamı 2 hisse kabul edilerek 1/2'sinin iptali ile iptal edilen hissenin davacı Georg oğlu, 1954 doğumlu,... adına tapuya kayıt ve tesciline, birleşen davanın reddine,” karar verildiği halde direnme olarak adlandırılan kararında ise “Davacının alacak talebine yönelik açılan davasının reddine,

bu yönde Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 2013/168 Esas 2013/5517 Karar sayılı 09/04/2013 tarihli bozma ilamına direnilmesine,” şeklinde olduğu dikkate alındığında, yerel mahkemece usulüne uygun direnme kararı oluşturulup oluşturulmadığı hususu ön sorun olarak incelenmiştir.

Direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 gün ve 2008/15-278 Esas, 2008/254 Karar; 21.10.2009 gün ve 2009/9-397 Esas, 2009/453 Karar; 07.05.2014 gün ve 2013/4-1121 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararında “Asıl davanın kısmen kabulü ile, Antalya İli, Alanya İlçesi,...parseldeki taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının tamamı 2 hisse kabul edilerek 1/2'sinin iptali ile iptal edilen hissenin davacı Georg oğlu, 1954 doğumlu,... adına tapuya kayıt ve tesciline, birleşen davanın reddine,” şeklinde karar verilmesine karşılık, direnme olarak adlandırılan kararında “Davacının alacak talebine yönelik açılan davasının reddine, bu yönde Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 2013/168 Esas 2013/5517 Karar sayılı 09/04/2013 tarihli bozma ilamına direnilmesine” karar verildiği, tapu iptali ve tescil davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

SONU Ç