Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2015/1270 K.2018/1237

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 30.12.2011 gün ve 2001/666 E. 2011/716 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 27.12.2012 gün ve 2012/4355 E. 2012/24855 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminde bulunan davalı vekilinin 11.07.2013 havale tarihli temyiz ve harç mahsup talebine ilişkin dilekçelerini sunduğu ve aynı tarihli harç makbuzuna göre maktu harç yatırdığı, davalı vekilinin mahsup dilekçesi ile önceden ödedikleri temyiz harcının mahsup edilmesini ve bu şekilde tahsilatın sağlanmasını talep ettiği ve mahkemece bir karar verilmeden dosyanın temyiz incelemesi amacıyla gönderildiği anlaşıldığından, davalı vekilinin tamamlanması istenen temyiz harcının daha önce yatırılan harçtan mahsup edilmesi talebi konusunda mahkemece bir karar verilmesi gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun (HMK) Geçici 3. maddesi gereğince hâlen yürürlükte olan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434'üncü maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı YİBK hükmü gereğince, temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, kararı veren hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir.

Bu kararın da temyiz edilmesi hâlinde 432'nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır. Yani verilen kesin süreye rağmen temyiz harç ve giderlerinin verilen süre içinde tamamlanılmaması durumunda mahkemece temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağına dair bir karar verilmesi gerekir. Bu konuda karar verme yetkisi de Yargıtay'a değil, yerel mahkemeye aittir (YİBK 05.01.1949 gün 32/1 E.K.). Dosyanın tetkikinden mahkemece bu yönde bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.