Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2015/1316 K.2017/1365

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.09.2012 gün ve 2011/114 E., 2012/793 K. sayılı kararın incelenmesi davacı asil tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 15.11.2013 gün ve 2012/27334 E., 2013/24828 K. sayılı ilamı ile;

"…Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 06.01.2009 tarihinde işe başladığını, aralıksız çalıştığını, davalı işverenin 06.01.2011 tarihinde işten ayrılmak zorunda bırakıldığını, kendisine haksız ve çirkin ithamda bulunulduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerini kendisinin terk ettiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde çalışmakta iken haklı bir sebep olmaksızın işyerini terk ettiği, akabinde Aquafer isimli işyerinde işbaşı yaptığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine 25.08.1999 gün ve 4447 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 5. bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkanı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanmamış olsa da, işyerinden anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından düzenlenen 05.01.2011 tarihli belgede, davacının üç binaltıyüz gün prim ödeme ve onbeş yıl sigortalılık süresini tamamladığı belirtilmiştir. Dosya içeriğinden davacının, 10.01.2011 tarihi itibariyle davalıya ait işyerinden çıkışının yapıldığı ve 02.02.2011 tarihinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.

Davacının işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışması hakkın kötü niyetli kullanılması olarak değerlendirilemez. Davalı kanunun kendisine tanıdığı hakkı kullanmıştır. Kanunda tanınan bu hakkın amacı, işyerinde çalışarak yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ait yükümlülükleri tamamlamış olan işçinin, emeklilik için bir yaşı beklemesine gerek olmadan iş sözleşmesini aktif sonlandırabilmesine imkan tanımaktır.

Bu sebeple, kıdem tazminatı alacağı bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…" gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılan görüşmeler sırasında davacının emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirerek iş sözleşmesini feshettiği iddiasında bulunmadığı, haklı sebep olmaksızın işten ayrıldığı, bu nedenle yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

...