Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2016/1281 K.2021/151

1. Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması, tazminat ve tahliye” isteminden dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla Bafra İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen 12.12.2013 tarihli ve 2013/140 E., 2013/185 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 17.06.2015 tarihli ve 2014/(6)12-264 E., 2015/1671 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi borçlu vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş, yerel mahkemece 13.10.2015 tarihli ek karar ile karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. 13.10.2015 tarihli ek kararın temyizen incelenmesi borçlu vekili tarafından istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

2. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce; yerel mahkemece kesin karar olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 432/4. maddesi uyarınca karar düzeltme isteminin reddine karar verilip verilemeyeceği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

3. Karar düzeltme, hukukumuzda istinaf yolunun bulunmadığı dönemde kabul edilmiş bulunan bir kanun yoludur. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’a paralel olarak, 6100 sayılı HMK’da karar düzeltme ile ilgili hükümlere yer verilmemiştir. Ancak, 6100 sayılı HMK’nın “Geçici madde 3”e göre, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı HUMK'nın temyize ilişkin hükümleri (m. 427-444) ile karar düzeltmeye ilişkin hükümleri (m. 440-442) uygulanmaya devam edilecektir

4. Karar düzeltme Yargıtayın temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu kararlarına karşı tanınmış olağan bir kanun yoludur. Kanun yolu denince kural olarak, bir kararın üst mahkeme tarafından incelenmesi anlaşılır (örn. temyiz yolunda olduğu gibi). Oysa karar düzeltme yolunda karar düzeltme talebi, bu kararı vermiş olan Yargıtay dairesinde incelenip karara bağlanır. Bu nedenle karar düzeltme yolu, Yargıtayın temyiz incelemesi sırasında yapmış olduğu hatalardan dönmesini sağlayan, temyiz yolunun devamı niteliğinde kendine özgü bir kanun yoludur.

5. Yargıtay hukuk dairesine karar düzeltme incelemesi için gelen dosyalar öncelikle karar düzeltme talebinin süresi içinde olup olmadığı, Yargıtay kararının düzeltilmesi istenebilecek kararlardan olup olmadığı ve diğer usul eksiklikleri yönünden (ön) incelemeye tabi tutulur. Ön inceleme yetkisi, her hâlde Yargıtaya (kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulan Hukuk Dairesine) aittir.

6. 1086 sayılı HUMK’nın 432/4. madde hükmü, burada (kıyasen) uygulanmaz. Yani karar düzeltme talebinin, süresi geçtikten sonra yapılmış olması veya düzetilmesi istenemeyecek (caiz olmayan) bir karara ilişkin olması hâlinde, yerel mahkeme, karar düzeltme talebinin reddine karar veremez; buna karar verme yetkisi, Yargıtaya aittir. Nitekim bu hususlar Hukuk Genel Kurulunun 11.05.2011 tarihli ve 2011/5-253 E., 2011/288 K. ile 17.01.2018 tarihli ve 2017/(18)5-2676 E., 2018/36 K. sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

7. O hâlde karar düzeltme isteminin reddine karar vermek yerel mahkemenin yetkisinde bulunmadığından, borçlu vekilinin 13.10.2015 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile ek kararın kaldırılmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.

8. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)’na, 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen “Geçici madde 7” atfıyla uygulanmakta olan İİK'nın 366. maddesinde Yargıtay İcra ve İflas Dairelerinin hukuka müteallik kararları aleyhine on gün içinde karar düzeltme yoluna gidilebileceği belirtilmiş bulunduğundan düzeltilmesi istenen Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolu açıktır.

9. Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca verilen karara karşı karar düzeltme yolunun açık olduğuna oy birliğiyle karar verilmiş ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

10. İşin esasının incelenmesine gelince;

Hukuk Genel Kurulu bozma kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteminin İİK’nın 366 ve HUMK'nın 442. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 490,00TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,