Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2017/550 K.2017/1226

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7. Tüketici Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.06.2013 gün ve 2013/236 E., 2013/1199 K. sayılı kararın davalı KVK Teknoloji Ürünleri ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 gün ve 2013/23121 E., 2014/803 K. sayılı kararı ile;

"…Davacılar, paket tur sözleşmesi gereğince davalılara ödeme yaptıklarını, konaklayacakları oteli aradıklarından tesadüfen gezinin iptal edildiğini öğrendiklerini, davalıların hizmetin ifa edilmemesinde kusurlu olduklarını ve ödenen bedelin iade edilmediğini ileri sürerek, 3.400 TL bedel ile toplam 17.000 TL manevi tazminatın faizi ile ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile tatil bedelinin dava tarihinden sonra ödendiğinden konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına, 17.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı KVK Ticaret A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, paket tur sözleşmesinin gereğinin yerine getirilmemesinden dolayı maddi tazminat ile, ailece bu durumun son anda öğrenildiği, tatil hakkından mahrum kaldıkları ve kişilik haklarının zedelendiği gerekçesi ile manevi tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece manevi tazminat istemin kabulüne, 17.000.00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmişse de, 22.6.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, manevi tazminat tutarını etkileyen özel hal ve şartlar belirtilmiş olup, manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, amacı, mamelek hukukuna ilişkin bir zararın karşılanması da değildir.

Söz konusu İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği üzere, hâkim manevi tazminat miktarını belirlerken Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmelidir.

Takdir edilecek manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, ne var ki mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması amaç edinilmediğinden zenginleşme aracı da olmamalıdır. Dava konusu olayın gelişimi ve yukarda belirtilen ilkeler gözetildiğinde, mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunun kabulü gerekir.

O halde yukarda belirtilen ilkeler doğrultusunda takdir edilecek daha makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, mahkemece 17.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir."

gerekçesi ile hüküm bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONU Ç