Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2018/377 K.2019/8

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince verilen 03.06.2014 tarihli ve 2013/111 E., 2014/60 K. sayılı kararın düzeltilerek onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 20.12.2017 tarihli ve 2016/4-2649 E., 2017/1995 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Özel Dairece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili; müvekkilinin “Ergenekon” olarak nitelendirilen davada sanık sıfatıyla tutuklu olarak yargılandığını, ihbar olunan Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen ve kamuoyunda “Amirallere Suikast” olarak nitelendirilen davanın iddianamesinde, müvekkili ile ilgili olarak sanık, tanık ve diğer herhangi bir nitelemede bulunulmaksızın müvekkilinin isminden söz edildiğini, yargılanan kişilerin ya doğrudan müvekkili ile bağlantısı olduğunun iddia edildiğini ya da ihbar olunanın tahayyülünde yarattığı bu bağlantıyı dolaylı olarak sağladığının ileri sürüldüğünü, müvekkilinin yazdığı kitapların ve yazıların,

yayınların ve özgeçmişine ilişkin bilgilerin CMK hükümlerine aykırı olarak delil niteliğinde olduğunun ileri sürüldüğünü ve iddianameye konu edildiğini, gerek “Ergenekon” gerekse “Karargâh Evleri” olarak nitelendirilen soruşturmalarda nihai hükme ulaşılmamışken ihbar olunanın yürüttüğü soruşturmada, müvekkili hakkında kesinlik düzeyinde bir yaklaşımla soruşturulanlarla müvekkili arasında fiili bağların var olduğunun ileri sürmesinin müvekkilinin kişilik değerlerine saldırı niteliğinde olduğunu belirterek 50.000,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Özel Dairece; ihbar olunanın, yargılama aşamasında Yargıtay üyesi sıfatını kazanmış olduğu, görev konusunda yapılan değerlendirmede, dava konusu edilenin eylem tarihindeki sıfatının esas alınması gerektiğinin benimsendiği ve dairenin görevli olduğunun kabul edildiği, soruşturma işlemleri sonucunda düzenlenecek iddianamenin şekli ve içeriği, mahkemeye sunulması üzerine yargılama makamlarının verebilecekleri kararlar ile bunlara karşı yasa yollarının CMK'da düzenlenmiş bulunduğu, dava konusu edilen hususun itiraz konusu yapılabileceği, şu durumda hâkimin hukuki sorumluluğuna ilişkin koşulların gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca, Özel Dairenin kararının gerekçesinde belirtilen ve “görev konusunda yapılan değerlendirmede; dava konusu edilenin eylem tarihindeki sıfatının esas alınması gerektiği” şeklindeki ifadenin maddi hataya dayalı olduğu, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karardaki bu ifadenin “görev konusunda yapılan değerlendirmede; ihbar olunan hâkimin yargılama sırasındaki sıfatının esas alınması gerektiği” şeklinde düzeltilmek suretiyle kararın düzeltilmiş bu hâli ile onanmasına karar verilmiş ise de;

kamuoyunda “Amirallere Suikast” olarak nitelendirilen davanın iddianamesinde, şüpheli sıfatı bulunmadığı hâlde davacının isminin, yazdığı kitapların ve yazıların, yayınların ve özgeçmişine ilişkin bilgilerin CMK’nın 250. maddesiyle yetkili İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/75 sayılı iddianamesinde yer aldığı iddiasına dayanan ve HMK’nın 46. maddesi gereğince hâkimlerin hukuki sorumluluğundan kaynaklanan eldeki davada, Özel Dairece; davaya dayanak yapılan iddianamenin onaylı örneğinin getirtilmesi,

iddianamede davacının isminin, yazdığı kitapların ve yazıların, yayınların ve özgeçmişine ilişkin bilgilerin hangi gerekçeler ile yer aldığının tespiti, davacının iddianamede şüpheli, tanık ya da başka bir sıfatının bulunmaması karşısında Özel Daire gerekçesinde yer verilen “iddianameye itiraz hakkı” bulunmadığı gözetilerek, bu iddianame ile açılan asıl ceza davası da araştırılıp değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekir,

Hâl böyle olunca; Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davanın reddine ilişkin verilen hükmün Hukuk Genel Kurulunca onanmasına dair kararın kaldırılarak, Özel Daire kararının yukarıda belirtilen gerekçeler ile bozulması gerekmiştir.

SONU Ç