Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2018/424 K.2019/1156

Taraflar arasındaki "işçilik alacakları" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Erzurum İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.12.2014 tarihli ve 2014/358 E., 2014/548 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.04.2016 tarihli ve 2015/6765 E., 2016/11731 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yukarıda esas ve karar numarası belirtilen karar ile bozulmuştur.

Yerel mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı asil temyiz isteminin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmesinden önce verdiği 27.01.2017 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Feragat, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 307. maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 311. maddesinde ise feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmeyen bir direnme kararı, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca temyizen incelenemez.

Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için direnme kararı bozulmalıdır.