Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2019/250 K.2019/581

Taraflar arasında görülen karşılıklı "boşanma" davalarından dolayı bozma kararı üzerine direnme yoluyla Mersin 4. Aile Mahkemesince verilen 18.06.2015 tarih ve 2015/327 E., 2015/483 K. sayılı karara yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara karşı verilen "temyiz dilekçesinin reddini" kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 08.11.2018 tarihli, 2017/2-2491 E., 2018/1671 K. sayılı kararın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı -karşı davalı (kadın) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR DÜZELTME İSTEYEN

Davacı-karşı davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Asıl ve karşı dava; evlilik birliğinin sarsılması hukuksal nedenine dayalı boşanma istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı -karşı davalı kadının boşanma davasının işlemden kaldırılmasına, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne dair verilen karar Özel Dairece bozulmuştur.

Yerel mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararını davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 14.09.2015 tarihli ek karar ile "temyiz başvurusu süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, davacı-karşı davalı kadın vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca ek kararın temyiz edildiği 29.09.2015 tarihi itibariyle (7) günlük yasal temyiz süresi dolduğundan ek karara ilişkin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bu kez davacı-karşı davalı kadın vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuş ise de davacı kadın 25.02.2019 tarihinde verilen dilekçe ile karar düzeltme isteminden feragat etmiştir.

O hâlde, davacı-karşı davalı kadının karar düzeltme talebinin feragat nedeniyle reddi gerekir.

SONU Ç