Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2019/51 K.2022/838

1. Taraflar arasındaki “sözleşmenin feshi, tazminat ve çekin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. ÖN SORUN

4. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce; temyiz isteminde bulunan davalı vekilinin 25.10.2018 havale tarihli temyiz ve harç mahsup talebine ilişkin dilekçelerini sunduğu, kararı temyiz eden davalı vekilinin mahkemece kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 2.812,25TL nispi temyiz karar harcı yatırması gerekirken, 25.10.2018 tarihli temyiz ve mahsup talebine ilişkin dilekçesi ile aynı tarihli olan harç makbuzuna göre 176.60TL temyiz yoluna başvuru harcı ve 245,20TL nispi temyiz karar harcını yatırdığı,

davalı vekilinin mahsup dilekçesi ile önceden ödedikleri nispi temyiz harcının mahsup edilmesini ve bu şekilde tahsilatın sağlanmasını talep ettiği, mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmeden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderildiği anlaşıldığından, davalı vekilinin tamamlanması istenen temyiz harcının daha önce yatırılan harçtan mahsup edilmesine yönelik talebi konusunda mahkemece bir karar verilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

II. GEREKÇE

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) Geçici 3. maddesi atfıyla hâlen yürürlükte ve uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 tarihli ve 5/1 sayılı YİBK gereğince, temyiz istemi dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin noksan ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılması hâlinde, kararı veren hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir.

Bu kararın da temyiz edilmesi hâlinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır. Başka bir anlatımla verilen kesin süreye rağmen temyiz harç ve giderlerinin süresi içinde tamamlanmaması durumunda mahkemece temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağına ilişkin bir karar verilmesi gerekir. Bu konuda karar verme yetkisi de Yargıtaya değil, yerel mahkemeye aittir (05.01.1949 tarihli ve 32/1 sayılı YİBK).

Dosyanın tetkikinden mahkemece bu yönde ve özellikle davalı vekilinin önceden ödediği temyiz harcının mahsubu talebi konusunda olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

6. Bu itibarla mahkemece davalı vekilinin mahsup talebi ve temyiz istemi hakkında HUMK’nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi amacıyla dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.