Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2019/67 K.2019/939

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“…DAVA: Davacı dava dilekçesinde özetle; kızının başına gelen cinsel saldırı olayı ile ilgili şikayetçi olduklarını, ilgili olayın şüphelisinin Beylikdüzü Belediye Başkanı ile maddi menfaat derecesinde yakınlığı olduğunu, sonrasında bahse konu kişiler hakkında Fetö üyeliği soruşturmasının başlatıldığını, kızının yaşadığı cinsel saldırı olayında hukuksuzluklar yaşadıklarını, bu nedenle kızının BİMER aracılığıyla Büyükçekmece Adliyesinin Fetö kapsamında komple incelenmesini talep ettiğini adliyede görevli savcıların kendilerine kin besleyerek cinsel saldırı davalarını örtbas ettiklerini,

ayrıca iki hakime yönelik açmış oldukları davalarının bulunduğunu, anılan olaylar sebebiyle çalıştığı eğitim kurumundan ayrıldığını, sonrasında işyeri müdürlüğünce şahsına ihtarname gönderildiğini bunun üzerine kendisinin de hayali ithamlara dayalı ihbarname nedeniyle nitelikli dolandırıcılık ve iftira suçlarından suç duyurusunda bulunduğunu, ancak bundan dolayı da hukuka aykırı olarak KYOK kararı verildiğini, kararı veren savcının HMK 46. maddesini ihlal ettiğini belirterek uğradığı manevi zararın tazminini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, Cumhuriyet savcısının yargısal faaliyeti nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmeli ve ön inceleme aşamasında bu konuda bir karar verilmelidir. (HMK m.114, m.115 ve m.138)

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141. maddesinin, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile eklenen ek 3.fıkrasında ".... Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında kişisel kusur, haksız fiil veya diğer sorumluluk halleri de dahil olmak üzere hakimler ve Cumhuriyet savcılarının verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davaları ancak Devlet aleyhine açılabilir." hükmü yer almakta, 142. Maddesinde ise bu davalarda zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinin yetkili olduğu belirtilmektedir.

Anılan yasal düzenleme karşısında mahkememiz görevsizdir. Bu sebeple aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekir.

HÜKÜM

Gerekçe uyarınca; 1-İhbar olunan ceza mahkemesi hakimleri yönünden 6545 sayılı Yasa'nın 70. maddesi ile değişik CMK'nun 141/3. maddesi ile 142. maddesi uyarınca mahkememizin GÖREVSİZLİĞİNE, 2-Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli Nöbetçi Büyükçekmece Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, 3-Takdiren para cezası tayinine yer olmadığına…,” Dair oy birliği ile verilen 21.09.2018 tarihli ve 2018/58 E., 2018/33 K. sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü: Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; emekli Türkçe öğretmeni olduğunu, emekli olduktan sonra İstanbul Kardelen Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde ilkokuldan sorumlu müdür olarak görev yapmaya başladığını, ancak çeşitli hukuki sebeplerle görevinden ayrılmasının ardından Bakırköy 32. İş Mahkemesinde dava açtığını, bu durumu hazmedemeyen iş yeri genel müdürü İsmail Demir önderliğinde, Eylem Demir ve Özlem Başkan imzasıyla tarafına ihtarname gönderildiğini, ihtarnamede hiçbir belgeye dayanmayan, hayali ithamlarla kendisinden 400.000,00TL istendiğini,

bunun üzerine nitelikli dolandırıcılık ve iftira suçlarından Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, ancak ihbar olunan Cumhuriyet Savcısı ... tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, kararın şikâyet konusu ile ilgili olmadığını, açıkça olayı örtbas etmek amacıyla verildiğini, bu hususun kasıt ve kayırma ihtimalini güçlendirdiğini, iş davası açıldıktan kısa bir süre sonra aracının çizildiğini, İsmail Demir hakkında mala zarar verme suçundan da şikâyette bulunduğunu, takipsizlik kararından anlaşılacağı üzere bu dosyaların birleştirildiğini,

olay yerindeki güvenlik kamerası görüntülerinin istenmediğini, HMK’nın 46/1-a-b-c-ç ve d bentlerinin ihlal edildiğini ileri sürerek 50.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Özel Dairece tensiben yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile 6545 sayılı Yasa'nın 70. maddesi ile değişik CMK'nın 141/3. maddesi ile 142. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep hâlinde görevli Büyükçekmece Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

I-Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

II-Karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c maddesi uyarınca mahkemenin görevli olması dava şartlarından olup HMK’nın 115. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece anılan yasal düzenlemeler göz önünde bulundurularak göreve ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine şeklinde karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun göreve ilişkin 1 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine," ibarelerine yer verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekir.

Öte yandan Özel Dairece, dosyanın talep hâlinde görevli nöbetçi Büyükçekmece Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de Büyükçekmece ilçesinde ağır ceza mahkemesi bulunmadığı ve Büyükçekmece Adliyesinin Bakırköy Adliyesinin mülhakatı olduğu anlaşıldığından “Karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde dosyanın görevli Nöbetçi Büyükçekmece Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde dosyanın görevli nöbetçi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,” ibaresinin yazılması gerekir.

Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HMK’nın 370. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.