Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2020/187 K.2020/759

1. Taraflar arasındaki "imzaya ve borca itiraz" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen alacaklı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın kabulüne, takibin itiraz eden borçlu yönünden durdurulmasına, borçlunun tazminat ve para cezası talebinin reddine ilişkin karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

3. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un geçici 2/1. maddesinde, “…Bölge adliye mahkemelerinin kuruluşları, yargı çevreleri ve tüm yurtta göreve başlayacakları tarih, Resmî Gazetede ilân edilir.” düzenlemesine yer verilmiş ve 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete’de ilan edilerek bölge adliye mahkemeleri 20.07.2016 tarihi itibariyle fiilî olarak göreve başlamıştır.

4. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’a paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun ile İİK’ya eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

5. 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik İİK’nın 364. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen ve miktar veya değeri onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği, 2. fıkrasında ise temyiz yoluna başvurma ve incelemesinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK) hükümlerine göre yapılacağı belirtilmiştir.

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın 447. maddesinin 2.fıkrası "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." hükmünü içermektedir.

7. İİK’nın 364. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarihli 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na çıkarılmıştır. 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik İİK’nın Ek madde- 1 “363 ve 364 üncü maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır” şeklinde düzenlenmiştir.

8. Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte 50.000TL asıl alacak, 2.500TL çek tazminatı, 150TL komisyon, 3.143,40TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 55.793,40TL talep edilmiş, borçlu İcra Mahkemesine başvurusunda imzaya, borca ve tüm ferilere itiraz etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının verildiği 10.10.2019 tarihinde temyiz edilebilirlik (kesinlik) sınırı 58.800TL olmakla, direnme kararı miktar itibariyle açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

9. Hâl böyle olunca, alacaklı vekilinin temyiz isteminin 5311 sayılı Kanunla değişik İİK’nın 364. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun’un 352. maddesi uyarınca reddi gerekir.