Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2020/574 K.2022/1275

1. Taraflar arasındaki “Ödeme emrinin iptali ve tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Adana 1. İş Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; 2016/28382, 28383, 28384, 28386, 28484, 28485, 28486, 28487, 28488 ve 28489 sayılı takiplerin iptali ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (SGK) vekili cevap dilekçesi sunmamış yargılama aşamasında davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

6. Adana 1. İş Mahkemesinin 22.09.2016 tarihli ve 2016/149 E., 2016/449 K. sayılı kararı ile; davacının iflas erteleme kararı verilen dava dışı Adana Gübre San. ve Tic. Ltd. Şti'nin üst düzey yöneticisi olduğu, şirket hakkında verilen tedbir kararının üst düzey yöneticilerin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliyesi Mahkemesinin Kararı:

7. Ankara 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekilince süresi içinde istinaf yoluna başvurulmuştur.

8. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 15.12.2016 tarihli ve 2016/37 E., 2016/67 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, ödeme emirlerinin 2015 yılı 11, 12. ve 2016 yılı 1. aylara ilişkin dönemlerinin iptaline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

9. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2017/898 E., 2019/5026 K. sayılı kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

11. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/2274 E., 2020/105 K. sayılı kararı ile; önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava dışı borçlu Adana Gübre San. ve Tic. Ltd. Şti. Hacı Sabancı Organize Sanayi Şubesi hakkında açılan iflasın ertelenmesi davasında 11.12.2015 tarihinde ihtiyati tedbir kararı verildiği gözetildiğinde davacının şirketin 2015/11. ay borçlarından sorumlu olup olmadığı ve davacı aleyhine reddolunan miktardaki amme alacağının %10’u miktarında haksız çıkma tazminatına karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

14. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce sonuç kısmında farklılıkları bulunan Özel Daire bozma kararından dosyada iki adet mevcut olup iki ayrı bozma kararı arasında temyizi kabul edilen taraf ve sonuç kısmında oluşan farklılığın giderilmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

15. Yapılan incelemede UYAP sistemine kayıtlı ve elektronik imzalı Özel Daire bozma kararının son iki paragrafında “O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.” ibaresinin yer aldığı görülmüştür.

16. Dosyada fiziken mevcut olan ancak UYAP kayıtlarında yer almayan ve altında yine elektronik olarak imzalandığı belirtilen diğer bozma kararının son iki paragrafının ise; “O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davanın kısmen kabulüne dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.” şeklinde yazıldığı anlaşılmıştır.

17. Görüldüğü üzere dosyada mevcut iki ayrı bozma kararı arasında temyizi kabul edilen taraflar ve sonuç kısmında farklılar mevcut olduğu görülmüştür.

18. Hâl böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesinin ilk kararına yönelik temyiz incelemesinin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için Özel Daire bozma kararları ile Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının kaldırılmasına ve dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.