Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2021/590 K.2021/1293

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davalarından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Amasya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 22.03.2019 tarihli ve 2019/20 E., 2019/89 K. sayılı karar nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca verilen 11.02.2021 tarihli ve 2019/4-754 E., 2021/74 K. sayılı kararın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1- Asıl ve birleşen davalar; manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2- Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiş ise de temyiz istemi miktardan reddedilmiş, verilen bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

3- Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce; Özel Daire ile mahkeme arasında direnmeye konu miktarın asıl ve birleşen davalarda kararın verildiği 22.03.2019 tarihinde temyiz kesinlik sınırı olan 3.200TL’nin altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar verildiği eldeki davada; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 440/III-1. maddesindeki düzenleme ve dilekçenin kapsamı dikkate alınarak, bu karara karşı karar düzeltme yoluna başvurulup başvurulamayacağı, buradan varılacak sonuca göre davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

4- Öncelikle belirtmek gerekir ki Yargıtayca verilen bazı kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlar hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

5- Bu kararlar 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 440/III. maddesinde düzenlenmiş olup, 440/III-1 maddesi ise;

“…Yargıtayın aşağıdaki kararları hakkında karar düzeltmesi yoluna gidilemez:

1– Miktar veya değeri altımilyar liradan az olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin kararlar,…” hükmünü taşımaktadır.

6- Yukarıda yer alan HUMK’nın 440/III-1. maddesinde karar düzeltilmesi yoluna gidilemeyecek Yargıtay kararları açıklanırken “Miktar veya değeri altımilyar liradan az olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin kararlar” hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.

7- Bilindiği üzere, 21.07.2004 tarihli ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarihli ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” yürürlük tarihinden sonra verilen Yargıtay kararları yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesindeki karar düzeltme sınırını altımilyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanun'lara göre katsayı artısı uygulanarak bu sınırlar arttırılmıştır.

8- Direnme kararının temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair kararın verildiği 11.02.2021 tarihinde ise bu miktar 26.310TL’dir.

9- 16.07.1981 tarihli ve 2494 sayılı Kanun’un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

10- Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında HUMK’nın 440/III-1. maddesi uyarınca Hukuk Genel Kurulunca davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine dair verilen karara karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

11- Hukuk Genel Kurulunca verilen temyiz isteminin miktardan reddi kararına karşı karar düzeltme yolunun kapalı olması nedeniyle davalı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.