Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2021/875 K.2021/1735

Taraflar arasındaki “şirketin feshi” davasından dolayı, Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 17.02.2015 tarihli ve 2012/450 E., 2015/96 K. sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Özel Dairenin 03.12.2015 tarihli ve 2015/4504 E., 2015/12980 K. sayılı bozma kararı sonrasında Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 05.04.2016 tarihli ve 2016/136 E.,

2016/226 K. sayılı direnme kararının temyizi üzerine direnme kararının kaldırılıp Özel Dairenin 03.12.2015 tarihli bozma kararına karşı davacı ve asli müdahil vekilince ileri sürülen karar düzeltme isteminin incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.01.2018 tarihli ve 2017/11-2874 E., 2018/37 K. sayılı kararı sonrasında davacı ve asli müdahil vekilinin karar düzeltme dilekçelerinin reddine ilişkin Özel Dairece verilen 20.03.2018 tarihli ve 2018/797 E., 2018/2113 K. sayılı kararı üzerine Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 12.12.2018 tarihli ve 2018/146 E.,

2018/357 K. sayılı kararıyla Özel Dairenin 03.12.2015 tarihli bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu kararın davacı ve asli müdahil vekilleri tarafından temyizi üzerine Özel Dairenin 15.10.2020 tarihli ve 2019/934 E., 2020/4175 K. sayılı kararı ile, Özel Dairece verilen 20.03.2018 tarihli ve 2018/797 E., 2018/2113 K. sayılı karar ile Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 12.12.2018 tarihli ve 2018/146 E., 2018/357 K. sayılı kararının bozulup ortadan kaldırılarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.01.2018 tarihli ve 2017/11-2874 E., 2018/37 K. sayılı kararının taraflara tebliğ edilerek karar düzeltme kanun yoluna başvuru imkanının sağlanması,

karar düzeltme kanun yoluna başvurulması halinde dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna, karar düzeltme kanun yoluna başvurulmadığı takdirde Özel Dairenin 03.12.2015 tarihli ve 2015/4504 E., 2015/12980 K. sayılı kararına karşı davacı ve asli müdahil vekilinin karar düzeltme istemlerinin incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilerek dava dosyası mahkemeye gönderilmiş olup Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.01.2018 tarihli ve 2017/11-2874 E., 2018/37 K. sayılı kararının, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ve asli müdahil vekilleri tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla.

Hukuk Genel Kurulunca dilekçeler, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce mahkemece verilen direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulunca, karar düzeltme kanun yolu tamamlanmadan direnme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararı kaldırılarak, davacı ve asli müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine ilişkin karara karşı karar düzeltme kanun yolunun açık olup olmadığı hususu ön sorun olarak görüşülüp tartışılmıştır.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince Yargıtay kararlarına karşı tefhim veya tebliğden itibaren 15 gün içinde maddede sayılan sebeplerden dolayı karar düzeltilmesi istenebilecek olup aynı maddenin 3. fıkrasında karar düzeltme kanun yoluna başvurulamayacak kararlar sayılmıştır.

Bu kapsamda Hukuk Genel Kurulunca, direnme kararının kaldırılması sonrasında davacı ve asli müdahil vekillerinin karar düzeltme kanun yolu itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiş olup bu karar, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/3. fıkrasında sayılan karar düzeltme yolu kapalı bir karar olarak nitelendirilemez. Bu itibarla mahkemece verilen direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulunca verilen karara karşı karar düzeltme yolunun açık olduğuna oy birliği ile karar verilerek ön sorun aşılmış ve karar düzeltme taleplerinin incelenmesine geçilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 490TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,