Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2022/977 K.2022/1910

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 2. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir. 2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı olduğu ... Aile Mahkemesinin 2019/385 E. sayılı nafaka artırılması davasında yapılan yargılama sonucunda Mahkemece 12.01.2021 tarih, 2021/9 sayı ile 600TL nafaka artırımına karar verildiğini, sonrasında davacı vekilinin aynı Mahkemeye 13.01.2021 tarihli tavzih dilekçesi sunduğunu, bu dilekçe müvekkiline tebliğ edilmeden mahkemece 25.01.2021 tarihli ek karar verildiğini, bu karar ile müvekkilinin maddi zarara uğramasına neden olunduğunu ileri sürerek 10.000TL maddi ve 100.000TL manevi tazminatın 29.05.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinde sorumluluk nedenlerinin sınırlı olarak sayıldığını ve belirtilen sorumluluk nedenlerinden hiçbirinin koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddi ile HMK’nın 49. maddesi hükmü uyarınca davacının disiplin para cezasına mahkûm edilmesini talep etmiştir.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/5 E., 2022/6 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Aile Mahkemesinin 2019/385 esas sayılı nafakanın artırılması ile ilgili dava dosyasında, mahkeme hâkiminin verdiği 25.01.2021 günlü ek kararla müvekkilinin maddi zarara uğramasına neden olduğunu müvekkilinin mağdur edildiğini belirterek uğradığı zarar nedeniyle 10.000,00.-TL. maddi, 100.000,00. -TL. manevi tazminatın 29.05.2021 tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını beyan ederek zamanaşımı nedeniyle davanın usulden reddine, ...nın 49. maddesi hükmü uyarınca davacının disiplin para cezasına mahkum edilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

... Aile Mahkemesinin 2019/385 Esas, 2021/9 Karar sayılı dosyası, ... İcra Dairesinin 2016/2928 Esas sayılı dosyası ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının (2021/20444 BM) 2022/44249 CBS sayılı Soruşturma dosyaları getirtilmiş, dosyada bulunan diğer tüm deliller birlikte incelenmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; HMK. md. 46’da belirtildiği şekilde ;

İhbar edilen hâkim tarafından kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verildiğinin, sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verildiğinin, farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verildiğinin, duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verildiğinin, duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verildiğinin, hakkın yerine getirilmesinden kaçınıldığının kanıtlanmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, 6100 sayılı HMK’nın 46. maddesinin koşulları oluşmadığından davanın esastan reddine, 6100 sayılı HMK’nın 49 maddesi gereğince esastan reddedilen dava nedeniyle davacının takdiren 1.100,00.- TL. disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-...nun 46.md.sinde belirtilen sorumluluk sebepleri bulunmadığından davanın REDDİNE,

2-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

3-Dava esastan reddedildiğinden ...nun 49.md.si gereğince davacının takdiren 1.100,00.-TL. disiplin para cezasına mahkum edilmesine,

4-Alınması gerekli 91.10 .- TL. başvuru harcının peşin alınan 1.878,53 .- TL. harçtan mahsubu ile fazla alınan 1.787,43.- TL. harcın hüküm kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine,

5-Davalı Hazine vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10.maddesinin 3 numaralı bendi gereğince 7.425,00. -TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı hazineye verilmesine…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II.GEREKÇE

8.Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9.Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10.Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11.Hâl böyle olunca; yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.