Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2024/319 K.2024/274

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2022/(16)1-139 Esas, 2023/1213 Karar sayılı kararı ile onanmıştır.

Hukuk Genel Kurulunun onama kararına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği düşünüldü:

Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici Madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 4421 sayılı Kanun'un 4/b-1 maddesi uyarınca takdiren 2.320,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

22.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

''K ARŞIO Y''

Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu ile aramızda oluşan uyuşmazlık, davacıların dayandığı vasiyetnamenin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Vasiyet eden muris ...’nın ölüm tarihi itibariyle 743 sayılı MK’nın 580 inci maddesine göre (aynı düzenleme 4721 sayılı TMK’nın 602 nci maddesinde yer almaktadır.) “Vasiyet alacaklısının dava hakkı ölüme bağlı kazandırmayı öğrenmesinin veya vasiyet borcu daha sonra muaccel olacaksa muaccel olma tarihinin üzerinden 10 yıl geçmekle zamanaşımına uğrar” denilmektedir.

Somut olayda; tarafların murisi olan Mustafa Çarkçı’nın 20.10.1996 tarihinde vefat ettiği, murisin davaya konu edilen ve Çaycuma Noterliğince düzenlenen 23.08.1983 tarih ve 6407 yevmiye No.lu vasiyetnamesinin Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesinin 1996/686 Esas, 1998/426 Karar sayılı dosyasında açılıp okunduğu ancak söz konusu açılma kararının kesinleşmediği anlaşılmaktadır. TMK'nın 602 nci maddesinde düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıcı vasiyetnamenin açılması dava dosyasının kesinleşme tarihidir. Aksinin kabulü hâlinde kesinleşmeyen bir vasiyetin tenfizinin istenmemesi nedeniyle vasiyetname lehtarı aleyhine sonuçlar doğacaktır.

Bir hakkın zamanaşımına uğrayabilmesi için, o hakkın lehtarının hakkını kullanabilmesinin mümkün olması gerekir. Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin karar kesinleşmeden vasiyetnamenin infazı mümkün olmadığına göre zamanaşımından bahsetmek de mümkün olmamalıdır. Diğer yandan bir hakkın varlığını öğrenmeden maksat soyut bir hakkın varlığını öğrenmek değil, infaz edilebilir, kullanılabilir bir hakkın varlığını öğrenmek olmalıdır. Bu nedenle henüz kesinleşmeyen bir vasiyetin infazı da mümkün değilken zamanaşımına uğradığından bahsetmek doğru olmayacaktır (Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 17.09.2009 tarihli ve 2009/11200 Esas, 2009/13977 Karar ve 13.05.2014 tarihli ve 2014/6665 Esas, 2014/7406 Karar sayılı ilâmları).

Açıklanan bu nedenlerle ve Özel Dairenin bozma kararındaki görüşlerle karar düzeltme talebinin kabulüyle kararın bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.