Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2024/554 K.2025/256

2023/745 Esas, 2023/652 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki masaya kayıt davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin harç ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava değeri 243.260,00 TL olup, kabul edilen miktar 145.223,05 TL, reddedilen miktar ise 98.036,95 TL'dir. Davacı ve davalı vekilinin temyiz istemleri Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararını verdiği 20.06.2023 tarihi itibarıyla geçerli kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Hâl böyle olunca taraf vekillerinin temyiz başvurularının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.