Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/537 K.2025/883

1. Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi 4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) ilişkin taleplerinin yerine getirilmediğini ileri sürerek yerel mahkeme hâkiminin yetkisiz olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Özel Daire Kararı 5. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.05.2024 tarihli ve 2024/8 E., 2024/38 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı dava dilekçesinde Edirne 2. Asliye hukuk Hakiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, zilliyet iddiası olduğundan hakimin yetkisiz olduğunun tespiti ile inşai karar verilmesini istediği, dosyanın incelenmesinde yargılamayı gerektirir talebin açıkça ne olduğunun belli olmadığı, HMK'nın 119. maddesinde belirtilen eksikliklerin giderilmesi için HMK'nın 120/2. maddesi gereğince davacıya kesin süre verildiği, aksi halde açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtaratında bulunulduğu,

dosyaya sunmuş olduğu 02/05/2024 tarihli ikinci dilekçe incelendiğinde tensip ara kararında belirtilen eksikliklerin giderilmemiş olduğu. yargılamanın somut taleplere göre ilerleyeceği, HMK'nın 119. maddesinde dava dilekçelerinde bulunması gereken hususların dilekçede özellikle netice-i talep yönünden bulunmadığı, bu yönüyle HMK'nın 119/1e-ğ maddesine aykırılık teşkil ettiği, bu eksikliğin verilen kesin süre içerisinde giderilmediği anlaşılmakla, HMK'nın 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

II. GEREKÇE

11. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 04.12.2024 tarihli ve 2024/4-710 Esas, 2024/614 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 20.01.2025 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

12. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.