Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/597 K.2025/892

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 2. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir. 2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı dava dilekçesinde. Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördükten sonra gidecek yeri ve bakacak kimsesi olmadığı için doktorlar tarafından Sağlık Kurul raporu hazırlanarak Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı ...

Bakım Merkezine yerleştirildiğini, bu merkezde kalabilmesi için merkez sorumlu müdürünce kendisine vasi atanması için Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/40 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, vasi atanması için sağlık kurul raporuna ihtiyaç olması sebebiyle bakımevi ve kurum görevlileri ile Silivri Devlet Hastanesine sevk edildiğini, Silivri Devlet Hastanesinin 21.02.2018 tarihli raporunda muhafaza altına alınmayacağının, vasi tayinine yer olmadığının ve hâkimlikçe dinlenmesinde yarar olduğunun belirtildiğini, ancak bakımevinde kalması sebebiyle duruşmaya götürülmediğini,

mahkemece dosyaya gelen rapor görmezden gelinerek raporda yazılanın aksine ifadeler kullanılarak vasi atanması gerektiği belirtilmek suretiyle davanın kabul edildiğini, haksız yere vesayet altına alınarak kısıtlandığını, bu sebeple mağduriyetler yaşadığını, bakımevinde kendisine kötü davranıldığını, kimseyle görüşemediğini, eğitimine devam edemediğini, hakkında açılan ceza davalarını takip edemediğini,

haksız yere vasi ataması yapılarak özgürlüğünden ve hürriyetinden yoksun bırakıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş ve 23.06.2025 tarihli duruşmada ise, manevi tazminat talebini 1.000.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının gerçekleşmediğini, hatalı olduğu ileri sürülen kararda özel amaç ile davranıldığı yönünde bir delil olmadığını, sorumluluğu ispata yarayacak nitelikte delil de sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verilerek dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

7. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 23.06.2025 tarihli ve 2025/3 Esas, 2025/13 Karar sayılı kararı ile; “….Dava, ...46.maddesi gereğince 500 TL maddi ve 50.000 TL. manevi tazminatın. manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi talebinden ibarettir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 46/1 maddesinde; hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği vurgulandıktan sonra, dava sebepleri;

Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması, sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması, farklı bir anlam yüklenmeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması, duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması, duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözü hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması, hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması şeklinde tahdidi olarak gösterilmiştir.

Somut olayda, ...nun 46.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisinin mevcut olmadığı sonuç ve kanısına varılarak davanın reddine ve ...49 maddesi gereğince takdiren 3.000 TL. disiplin para cezasına karar vermek gerekmiştir.

II. GEREKÇE

9. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

10. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

11. Somut olayda HMK’nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

12. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.