KÜNYE
Hukuk Genel Kurulu 2025/822 E., 2026/172 K.
- Karar tarihi
- 11 Mart 2026
- Mahkemesi
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla
- Ek karar tarihi
- 17.07.2025
- Sayısı
- 2024/52 E., 2024/78 K.
Karar Metni
940 kelime·5 dk okuma·3 bölüm
1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:
I. YARGILAMA SÜRECİ
Davacı İstemi 4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; Ankara 13. İdare Mahkemesinin 2023/6 92... /693 Esas sayılı dosyaları ile Bursa 2. İdare Mahkemesinin 2023/1393 Esas sayılı dosyasında görev yapan hâkim ve savcıların eylemlerinden dolayı zarar gördüğünü ileri sürerek 5.000.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Özel Daire Kararı 5. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 25.09.2024 tarihli ve 2024/ 52... /78 Karar sayılı kararı ile;
“…Dava, hâkimlerin yargılama faaliyetlerinden dolayı hukuki sorumluluğuna dayalı manevi tazminat davası olup davacı adli yardım talebinde bulunmuş, 03/07/2024 tarihli tensip zaptı ile, davacı tarafından Dairemizde açılmış birden fazla dava dosyası bulunduğu, daha önce açılan bu dosyalarda davacının sosyal ve ekonomik durumunun araştırıldığı,
gelen cevabi yazılardaki bilgilere göre ve davacı tarafından ibraz edilen belgeler ve dosyadaki bilgilere göre davacının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğuna dair kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddi ile başvuru harcı ve peşin harcın yatırılması için kesin süre verilmiş, verilen süre içerisinde harcın yatırılmaması durumunda davanın açılmamış sayılacağı ihtarında bulunulmuş, ancak davacı ihtaratın gereğini yerine getirmemiştir.
HMK'nın 336. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Davacının bu dosyaya belge sunmadığı ve talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebi kabul edilmemiştir.
Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32. maddeleri uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüş olup, somut olayda davacının kendisine yapılan ihtar ve kesin süreye rağmen yargılama harçlarını yatırmadığı anlaşılmakla davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir.
II. GEREKÇE
11. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayısı yazılı olan kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 18.06.2025 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 17.07.2025 tarihli ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.
12. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.07.2025 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/78 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.
III. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.07.2025 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/78 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 11.03.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2025/822, K. 2026/172, 11 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama