AYM Norm Denetimi E.1962/200 K.1962/56

ön mahallesinden.

İSTEMİN KONUSU

İstemde bulunan, 5618 Sayılı

Kanunun 14 üncü maddesinin a bendinde, mülhak ve mazbut vakıfların

tüzelkişileri namına Vakıflar Genel Müdürlüğünce veya mütevellileri tarafından

tasarruf edilmekte bulunan vakıf arazilerin tamamı, b bendinde, Özel İdare ve

Belediyelere ait olup da kamu hizmetinde kullanılmıyan arazi, c bendinde,

gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişiliğine ait arazilerin 5 bin dönümü geçen

parçaları d, bendinde bu kanunun yürürlüğe girmesinden sonra işlenmeyen arazi,

kamulaştırılan arazideki yapı ve tesislerden kahve, han, dükkan, değirmen ve

fabrika gibi ziraî işletme ile ilgili olmayanlar; Bağ, bahçe, zeytinlik ve

palamutluklarla okaliptüs ve kavaklık gibi ağaçlıkların kamulaştırma dışında

bırakılacağı esasının kabul edilmiş olduğunu, sözü geçen maddenin a ve c bendi

ile d bendinin son fıkrasının yekdiğerine zıt olduğunu ve aynı zamanda 2762

Sayılı Vakıflar Kanununun 6 ncı maddesinin de yürürlükten kaldırılmadığına göre

maddenin hem eski Anayasa’ya ve hemde yeni Anayasa’nın ruhuna aykırı olduğunu,

uygulama sırasında Palu’daki özel hukuk tüzel kişilerine ait arazilerin

tamamının kamulaştırıldığını, Vakıf arazilerinin kamulaştırılması sırasında d

bendinde belirtilen bağ, bahçe ve sairenin kamulaştırma dışında bırakılmasının

Anayasa’nın ruhuna aykırı olduğunu, bu uygulamalarda maddenin bir tasarrufu

sona erdirmekte fakat diğer taraftan aynı belge ile kısmî bir tasarrufu da ipka

eylemekte bulunduğunu ve 5618 Sayılı Kanunun 21 inci maddesinden bahisle

kamulaştırmada arazilerin hakiki değerinin verilmeyip 1935 yılı tahrir

kıymetinin esas tutularak dönümü 25 ilâ 50 kuruşa kamulaştırıldığını, bunun

dahi eski Anayasa’nın 70-74 üncü, yeni Anayasa’nın 38 inci maddelerine tamamen

aykırı olduğunu ileri sürerek sözü geçen kanun maddelerinin iptalini istemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, İçtüzüğün 15 inci maddesi uyarınca 3.10.1962 gününde ilk inceleme için yapılan toplantısında işin niteliği bakımından esasının tetkikine oybirliği ile karar verildikten sonra 21.9.1962 günlü dilekçe ve rapor okundu. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa’nın 149, ve Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri hakkındaki 22.4.1962 gün ve 44 Sayılı Kanunun 21 inci maddelerinde iptal davası açmaya yetkili olan kişi, kurul ve makamlar açıkça belirtilmiştir. İstek sahibi ise bu maddelerde sayılanlardan değildir. Bu sebeple dilekçenin yetki bakımından reddi gereklidir.

AKÇOĞLU

Üye

İbrahim SENİL

Üye

İhsan KEÇECİOĞLU

Üye

Salim BAŞOL

Üye

Celâlettin

KURALMEN

Üye Yekta AYTAN Üye Hakkı KETENOĞLU Üye Ahmet AKAR Üye Muhittin GÜRÜN Üye Lûtfî ÖMERBAŞ Üye Ekrem TÜZEMEN