Danıştay 10. Daire E.1991/2146 K.1993/1677

LİMAN AĞZININ TEMİZLENMESİ GAYESİYLE ÇIKARILAN DENİZ DİBİ TARAMA ÇAMURUNUN TEKRAR DENİZE DÖKÜLMESİNİN ÇEVRE PARA CEZASI VERİLMESİNİ GEREKTİREN EYLEM OLMADIĞI HK.<

Davacıya ait geminin tarama çamuru döktüğünün tesbiti üzerine para cezası verilmesine ilişkin işlemin ve Cumhuriyet Başsavcılığı kararıyla istenilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan dava sonucunda.

İdare Mahkemesince, Yasa koyucunun, çevre kirliliğini önlemeyi hedef alırken çevrenin dışından çevreye verilen çöp, katı ve sıvı maddeleri atık olarak kabul ettiği, bu tür faaliyetleri gerçekleştirenleri de kirleten olarak belirlediği ve ceza kesilmesi yoluyla caydırıcı olmaya çalıştığı, tespit tutanağında çamurun denize döküldüğünün belirlendiği,

çamuru yasa ve yönetmelikte sözü edilen çevreye dışarıdan verilen çöp, katı ve sıvı maddeler arasında değerlendirmenin çamurun yağmurlarla birlikte geldiği ve liman ağzının temizlenmesinin ulaşım hizmetleri yönünden zorunlu olduğu gerçeği karşısında mümkün olmadığı,başka bir ifadeyle çamurun çevreyi kirletmek amacıyla dışarıdan verilmediği, doğrudan denize maddenin akışı nedeniyle ceza dayanağı olan işlemlerin yapıldığı, bu durumda, Sahil Güvenlik Komutanlığınca kesilen idari para cezasının dayanağı bulunmadığı, davacı kurum tarafından Cumhuriyet Başsavcılığı kararının da iptali istenmekte ise de;

idare mahkemelerinin savcılık işlemleri üzerinde hukuki denetim yetkisi bulunma

dığı gerekçeleriyle Sahil Güvenlik Komutanlığı işleminin iptaline, Cumhuriyet Savcılığı işlemi, hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı idare tarafından, anılan idare mahkemesince verilen …tarih ve … sayılı kararın, bozulması istenilmektedir.

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 3622 sayılı Kanun ile değişik 49.maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.