Danıştay 10. Daire E.1991/783 K.1992/3858

DEVLET MEMURLARININ, YASAL HASTALIK İZNİ SÜRESİNCE İYİLEŞMEMESİ NEDENİYLE EMEKLİYE SEVKEDİLEBİLMESİ İÇİN, YASAL HASTALIK İZNİNİN BİTTİĞİ TARİH İTİBARİYLE HASTALIĞININ İYİLEŞMEDİĞİNİN SAĞLIK KURULU RAPORUYLA KESİN OLARAK SAPTANMASI GEREKTİĞİ HK.<

Dava; polis memuru olarak çalışırken, 23.1.1986-23.1.1989 tarihleri arasında otuzaltı ay süreyle kullandığı yasal hastalık izni sonunda iyileşmediğinden bahisle, T.C.Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü Sağlık Kurulunca adi malül olduğuna karar verilen davacının, adi malül olarak emekliye sevkine ilişkin 28.3.1989 günlü davalı idare işleminin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kalınan aylık ve diğer özlük haklarının yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesi; 657 sayılı Yasanın 105.maddesi hükmü uyarınca, yasal hastalık izni süresi sonunda iyileşmediği 6 ay istirahatinin uygun olduğu yolundaki sağlık kurulu raporuyla sabit görülen davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemin pukuka uygun olduğu gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Davacı, anılan Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun hastalık izinlerine ilişkin 105 maddesinde; kanser, verem ve akıl hastalıkları gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığa yakalananlara onsekiz aya kadar izin verileceği, izin süresinin sonunda hastalıkların devam ettiği sağlık kurullarının raporu ile tesbit edilenlerin izinlerinin bir katına kadar uzatılacağı ve bu sürelerin sonunda da iyileşmeyen memurlar hakkında emeklilik hükümlerinin uygulanacağı, 5434 sayılı T.C.Emekli Sandığı Kanunu'nun 47.maddesinde de; görevlerini yapamayacak derecede hastalığa uğrayanlardan, hastalıkları Yasalarında gösterilen sürelerden fazla devam edenlerin, hastalığın niteliğine ve doğuş sebeplerine göre (Adimalül) veya (vazife malülü) sayılacağı hükümleri yeralmıştır.

Dava ve temyiz dosyalarının incelenmesinden; davacının 23.1.1986 tarihinde tabancası ile suicid girişiminde bulunması üzerine aynı gün kurumunca. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkedildiği, 27.2.1986 tarihine kadar yataklı tedavi gördükten sonra depresyonu Salah halinde taburcu edilerek 27.2.1986 tarihli sağlık kurulu raporuyla (6) ay istirahatının uygun görüldüğü,

takip eden 29.8.1986, 2.3.1987, 27.8.1987, 26.2.1988 tarihlerinde verilen raporlarla da (6)şar ay istirahati uygun görülen ve hastalık iznini kullanan davacının,en son 26.8.1988 tarihli Sağlık Kurulu raporuyla rahatsızlığının devam ettiği ve (6) ay daha istirahatinin uygun olduğu saptanınca T.C.Emekli Sandığı Sağlık Kurulunca adi malül olduğuna karar verildiği ve yasal hastalık izninin dolduğu 23.1.1989 tarihi itibariyle hastalığının iyileşip iyileşmediği saptanmaksızın 26.8.1988 tarihli ve yasal hastalık izni süresini aşan süreyle istirahatinin uygun olduğunu gösterir Sağlık Kurulu raporu esas alınarak kurumunca adi malül olarak emekliye

sevk işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Devlet memurlarının memurluk statüsü sona erdirilerek emekliye sevkedilmesi belli koşullara bağlı olup; yasal hastalık izni süresi bitiminde iyileşmediği saptanan memur hakkında emeklilik hükümlerinin uygulanması 657 sayılı Yasanın 105.maddesi hükmü gereğidir.

Ancak, Kamu hizmetinde süreklilik esası uyarınca, Devlet memurunun 657 sayılı Yasanın 105.maddesi hükmü gereği mamülen emekliye sevkedilebilmesi için, yasal hastalık izni sonunda halen hastalığının iyileşmediğini tesbiti zorunlu bulunduğundan; yasal izin süresini aşan istirahati içeren sağlık kurulu raporlarının emeklilik işlemlerine esas alınmayarak, yasal hastalık izninin bittiği tarih itibariyle hastalığın iyileşip iyileşmediğinin, sağlık kurulu raporuyla kesin olarak saptanması gerekmektedir.

Diğer taraftan 5434 sayılı Yasanın 47.maddesi son fıkrasında; tedavisi olanaksız olduğu raporla belirtilen hastalıklara uğrayanların, yasal hastalık izni süresinin bitmesi beklenilmeksizin rapor tarihinden itibaren (Adi malül) veya (vazife malülü) sayılacağı hükmü getirilmişsede dava konusu işleme dayanak teşkil eden ve davacı hakkında düzenlenmiş

sağlık kurulu raporlarında hastalığının tedavisi olanaksız bulunduğu yolunda bir görüş yer almamıştır.

Bu durumda, davacının yasal hastalık izninin sona erdiği 23.1.1989 tarihinde rahatsızlığının iyileşip iyileşmediği saptanmaksızın adi malül olarak emekliye sevkine ilişkin dava konusu işlem yasalara aykırı olup davanın reddi yolunda verilen mahkeme kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulüne, ... İdare Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının bozulmasına, dosyanın yeniden karar verilmek üzere anılan mahkemeye iadesine 5.11.1992 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

AZLIK OYU

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3622 sayılı Kanun ile değişik 49.maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Bozulması istenen karar, usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz sebepleri kararın bozulasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile bozulması istenen kararın onanması gerekeceği oyu ile aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyoruz.