Danıştay 10. Daire E.1995/2052 K.1996/763

İstemin Özeti

… Belediyesinde memur olarak çalışmakta iken, Kurumunca zamanında emekli edilmeyerek fazla çalıştırıldığı 4 yıl 1 aya ilişkin hizmet karşılığının ve bu süre içerisinde kesilen 2.212.849 lira emekli keseneğinin mevduat faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince; davanın kısmen reddi, kısmen kabul nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenip bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. D.Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun bulunan mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmüştür. Danıştay Savcısı : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği düşünüldü: Dava; … Belediyesinde memur olarak çalışmakta iken, kurumunca zamanında emekli edilmeyerek fazla çalıştırıldığı 4 yıl 1 aya ilişkin hizmet karşılığının ve bu süre içerisinde kesilen 2.212.849 lira emekli keseneğinin mevduat faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılmıştır.

Açılan bu dava sonunda,. İdare Mahkemesince. 5434 sayılı Yasanın 91.maddesinin (c) fıkrasında her ne sebeple olursa olsun kurumlarınca vazifeleriyle ilgileri kesilmeyerek aylık veya ücretleri ödenenlerin bu suretle geçen müddetlerinin fiili hizmetten sayılmayacağı ve bunlar için kesenek ve karşılık alınmışsa geri verileceği hükmüne yer verildiği,.

Belediyesinde memur olarak görev yapmakta olan davacının doğum tarihinin 1921 olması nedeniyle 1.7.1986 tarihinde emekli edilmesi gerektiği halde, emekli edilmeyip 4 yıl 1 ay fazla çalıştırılarak son 8.1990'da emekli edildiği ve kendisine 1.7.1986 tarihi itibariyle emekli ikramiyesi verildiği ve aylık bağlandığı, davacının geç emekli edilmesi nedeniyle çalıştığı sürede aylık alması nedeniyle zararından söz edilemeyeceği, ancak kanun hükmü gereğince fazla alınan karşılıklarının ödenmesi gerektiği, davalı Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce, ...

Belediyesi katılım payı ile davacının katılım payının 3.11.1992 tarihi itibariyle. Belediyesi. Bankası hesabına yatırıldığı, 914.000 liralık kısım için Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce ödenmek üzere 22.6.19991 tarihinden 3.11.1992 tarihine kadar %30 yasal faiz işletileceği, diğer yandan 914.000 liralık şahıs katılım payını davalı.

Belediyesinin davacıya yaklaşık bir yıl kadar önce ödediği, bu miktara 4.11.1992 tarihinden davacıya Belediye Başkanlığınca ödeme yapılan tarihe kadar olan süre için, %30 faiz işletmek gerektiği gerekçesiyle davacının fazla çalıştırıldığı sürelerin emeklilik intibakında değerlendirilmesi isteminin reddine, bu süre içerisinde kesilen 2.275.000 liranın adına ödenmesi istemi hakkında davacıya ödeme yapıldığı için karar verilmesine yer olmadığına, ödenen miktar içerisinde şahıs hissesi olan 914.000 liraya 22.6.1991 tarihinden 3.11.1992 tarihine kadar %30 yasal faiz uygulaması ile bulunacak miktarın Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünden,

3.11.1992 tarihinden fazla kesilen kurum ve şahıs hissesi. Belediyesince. Bankası hesabına gönderildiğinden bu tarihten sonra aynı hisseye %30 yasal faiz uygulanarak tahakkuk eden faizin davalı. Belediyesinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü tarafından; dava konusu ile ilgili olarak kendilerine atfedilecek bir kusur bulunmadığı, bu nedenle faizin Sandıkça ödenmesine karar verilmesinde yasalara uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek anılan Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3622 sayılı Yasayla değişik 49.maddesinde yer alan sebeblerden birinin varlığı halinde mümkündür.