Danıştay 10. Daire E.1995/2086 K.1997/3011

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu ödeme emrinin davacı şirkete, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılmış olan Tebligat Tüzüğü'nün 30. Maddesi uyarınca 2 numaralı örneğe göre düzenlenen ihbarnamenin adrese ait kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Destekleme ve fiyat istikrar fonu'nun 6183 sayılı Yasaya göre takip edilmesi ve anılan Yasanın 8. maddesindeki, aksine bir düzenleme olmadıkça, bu yasaya göre yapılan takiplere ilişkin tebliğlerin yapılmasında Vergi Usul Kanunu hükümlerinin uygulanacağına ilişkin kural karşısında, dava konusu işlemin usulüne uygun tebliğ edilmiş olmamasına rağmen davayı süre yönünden reddeden idare mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı : …

Düşüncesi : Olayda süreaşımı bulunmadığından idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği düşünüldü:

Davacı şirketin, ithal ettiği eşyalar nedeniyle verdiği gümrük giriş beyannamesinde, ithal edilen eşyaların değerinin düşük beyan edildiği öne sürülerek, idarece re'sen bulunan ek kıymet üzerinden tahakkuk ettirilen destekleme ve fiyat istikrar fonunun tahsili amacıyla düzenlenen 9.9.1994 tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

... İdare Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin 19.9.1994 tarihinde davacı şirketin adresinde dağıtım saatlerinde muhatap bulunmaması nedeniyle 2 no'lu formülün kapıya yapıştırılmak, kapıcıya haber verilmek ve mahalle muhtarına tebliğ edilmek suretiyle tebliğ işleminin yapıldığı, Tebligat Tüzüğü'nün 30. Maddesine göre tebliğ edilen bu ödeme emrinin iptali istemiyle tebliğ tarihi olan 19.9.1994 tarihini izleyen günden itibaren 7 gün içinde, engeç 26.9.1994 pazartesi günü dava açılabilecek iken 30.9.1994 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle davayı süre yönünden reddetmiştir.

Davacı, hukuka aykırı olduğu savıyla, anılan kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

2976 sayılı Yasa ile, dış ticaretin, ülke ekonomisi yararına düzenlenmesini sağlamak amacıyla ithalat, ihracat ve diğer dış ticaret işlemleri üzerine vergi ve benzeri yükümler dışında ek mali yükümlülüklerin konulması ve kaldırılması, bu yükümlülüklere ilişkin esasların tesbit edilmesi ve oluşan fonların kullanılmasının bu yasa hükümlerine göre yürütüleceği, ithalat, ihracat veya dış ticaret işlemleri üzerine konulan ek mali yükümlülüklerin nev'i miktarı, tahsili, takibi, iadesi, gerektiğinde bütçeye irat kaydedilmesi, bir fonda toplanması ve fonun kullanım esaslarının Bakanlar Kurulu Kararında gösterileceği, ek mali yükümlülüklerin tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanacağı öngörülmüştür.

Anılan yasa kuralına dayanılarak destekleme ve fiyat istikrar fonu kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu Kararlarında da, fon'un tahsilinde 6183 sayılı Yasanın uygulanacağı düzenlenmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'un 8. maddesinde, aksine bir düzenleme olmadıkça, bu yasada yazılı sürelerin hesaplanmasında ve tebliğlerin yapılmasında Vergi Usul Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kuralı yer almaktadır.

Bu durumda, davacıdan destekleme ve fiyat istikrar fonu tahsili amacıyla 6183 sayılı Yasanın 55. maddesine göre düzenlenen ödeme emrinin, Vergi Usul Kanunu'nun tebligata ilişkin hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekirken, usulüne uygun yapılmayan tebliğ esas alınarak davanın süre yönünden reddedilmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.