Danıştay 10. Daire E.1996/4664 K.1998/6056

Tıbbi Deontoloji Tüzüğünün 6. maddesinde "Tabip ve diş tabibinin sanat ve mesleğini icra ederken, hiç bir tesir ve nüfusa kapılmaksızın vicdani ve mesleki kanaatına göre hareket edeceği, tatbik edeceği tedaviyi tayinde serbest olduğu, 13. maddesinde, tabip ve diş tabibinin ilmi icaplara uygun olarak teşhis koyacağı ve gereken tedaviyi tatbik edeceği. 20. maddesinde ise tabip ve diş tabibinin faydasızlığını bildiği bir ilacı hastaya veremeyeceği öngörülmüştür.

Dava konusu olayda, talimatnamenin iptali istenilen maddelerindeki düzenleme doktorların "tedaviyi tayin" hakkına bir kısıtlama getirmektedir.

Öte yandan, her ne kadar davalı idare savunmasında belirtilmese de kurumun içinde bulunduğu mali sıkıntıyı gidermenin yolu reçeteye yazılacak ilaçlar konusunda sınırlama getirmek olmayıp, idari denetim mekanizmasının gereği gibi çalıştırılmasıdır.

Açıklanan nedenlerle talimatnamenin dava konusu edilen maddelerinin iptali gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı : …

Düşüncesi : Dava,30.12.1994 günlü ve 22157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 1995/1 sayılı Talimatnamenin 6.3.6.2/A III-B(bd), 6.3.6.3, 6.4.2, 6.4.7 ve 6.6 maddelerinin iptali istemiyle açılmıştır.

Dava konusu edilen maddelerde,bazı ilaç ve aşılar sayılarak bu ilaçların ancak uzman hekimler tarafından reçeteye yazılabileceği ve uygulanabileceği,bir kısmınında diğer tabiplerce reçeteye yazılabilmesi için de sağlık kurulu raporuna dayanılması gerektiği belirtilmiş bulunmaktadır.

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tanrı İcrasına Dair Kanun'un 8.maddesinde "Türkiye'de icrayı tababet için,bu kanunda gösterilen vasıfları haiz olanlar umumi surette hastalıkları tedavi hakkını haizdirler" hükmüne yer verilmiş,Tıbbi Deontoloji Tüzüğünün 6.maddesinde,doktorların mesleklerini yürütürken hiçbir etki ve nüfusa kapılmadan,vicdanı ve mesleki kanaatlerine göre hareket edecekleri,uygulayacakları tedavi yöntemini belirlemede serbest oldukları,13.maddesinde de doktorların bilimsel kurallara göre teşhis koyacakları ve gereken tedaviyi uygulayacakları belirlenmiştir.

1995/1 sayılı SSK Genel Müdürlüğü Talimatnamesinin dava konusu edilen yukarıda yazılı maddeleri ile getirilen düzenlemelerin,doktorların teşhis ettikleri hastalığı tedavi için belirleyecekleri tedavi yönteminin sınırlayıcı nitelikte oldukları görülmektedir.

Dava konusu düzenlemeler,doktorların serbestçe yapmaları gereken tedavi haklarına müdahale anlamına geldiği gibi,bu düzenlemelerin uygulanması ile doğacak bir kamu yararından da söz etmek mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle hukuki dayanağı bulunmayan dava konusu Tebliğin yukarıda anılan maddelerinin iptali gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği düşünüldü:

Dava, 30.12.1994 tarih ve 22157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 1995/1 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu İlaç Listesi ve Uygulama Talimatnamesinin 6.3.6.2/A, III-B/bd, 6.3.6.3, 6.4.2, 6.4.6, 6.4.7, 6.6. maddelerinin iptali istemiyle açılmıştır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 123. maddesinde "Kurum hekimleri tarafından yazılacak ilaç ve tıbbi malzemenin listesi kurumda hazırlanacak bir yönetmelikle saptanacak esaslara göre, gerekli görüldükçe kurumla görevli hekimler ve eczacılardan oluşturulacak bir komisyon marifetiyle düzenlenir.

Bu liste Kurum Müdürler Kurulunun onayını müteakip kurumca ilan edilir.

Komisyon gerekli gördüğü hallerde dışardan uzman kimselerin görüşlerini de alabilir." hükmü yer almaktadır.

24.12.1978 tarih ve 10109 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Sosyal Sigortalar Kurumu İlaç Listesinin Düzenlenmesindeki Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 1. maddesinde ise Yönetmeliğin amacının; sigortalıların en yeni yöntemlerle, en kısa sürede tedavilerinin sağlanması çalışma güçlerinin yeniden kazandırılması için en etkin ve kurumun maddi yararına en uygun şartlardaki ilaç ve tıbbi malzemeyi içeren bir listenin düzenlenmesini sağlamak olduğu öngörülmüştür.

Aktarılan yasal düzenleme sonucunda hazırlanan 1995/1 sayılı SSK İlaç Listesi ve Uygulama Talimatnamesinin dava konusu edilen maddelerinde mevzuata aykırı bir durum bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle yasal dayanaktan yoksun bulunan davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre … lira Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine 24.11.1998 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

AYRIŞIK OY