Danıştay 10. Daire E.2002/6577 K.2004/2481

İstemin Özeti

Geçici köy korucusu olan davacının 10.9.1999 tarihinde gözetleme faaliyetleri için görevlendirildiği yerde dengesini kaybederek düşmesi nedeniyle yaralandığından bahisle nakdi tazminat ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin istemin iptali istemiyle açılan dava sonunda, ...

İdare Mahkemesince; davacının nakdi tazminat ödenmesi isteminin idarece, koruculuğa atandığı 1996 yılında 18 yaşını doldurmadığı dolayısıyla koruculuğu atanma şartlarını taşımadığı gerekçesiyle reddedildiği, oysa 2330 sayılı Yasa uyarınca nakdi tazminattan yararlanabilmek için usulüne uygun olarak köy koruculuğuna atanmanın zorunlu olmadığı, güvenlik güçlerine yardım eden sivillere dahi nakdi tazminat ödendiği hususu dikkate alınarak davacının isteminin değerlendirilmesi gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

Davalı idare, anılan idare mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla temyizen incelenip bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

D.Tetkik Hakimi : …

Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun bulunan mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı : …

Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği görüşüldü;

Temyiz edilen idare mahkemesi kararında, davacıya nakdi tazminat ödenmesinin idarece değerlendirilmesi gerektiği belirtilmişse de bu değerlendirmenin idarece; 18 yaş dışında diğer koşullar yönünden yeniden yapılması gerektiği şeklinde anlaşılması gerekmektedir.

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49.maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.