Danıştay 10. Daire E.2015/1015 K.2020/5443

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Tunceli ilinde 8 adet yaban keçisi ve 2 adet çengel boynuzlu dağ keçisi kotalarının avlattırılmasının ihale edilmesine dair Tarım ve Orman Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ülkemizce de taraf olunan Avrupa'nın Yaban Hayatı ve Yaşama Ortamlarını Koruma (Bern) Sözleşmesi gereğince yaban keçisi ve çengel boynuzlu dağ keçisi korunması gereken fauna arasında yer almasına rağmen anılan sözleşme ihtirazi kayıtla 31/05/1963 tarih ve 244 sayılı Kanun'un 3 ve 5. maddelerine göre Bakanlar Kurulunca 09/01/1984 tarihinde onaylandığı, yaban keçisi ve çengel boynuzlu dağ keçisi ülkemiz şartlarına göre koruma altına alınamayacak fauna türleri arasında yer almadığı,

ülkemizce taraf olunan sözleşmeye ihtirazı kayıt konularak yaban keçisi ve çengel boynuzlu dağ keçisi ülkemiz şartlarına göre koruma altına alınmadığından Tunceli ilinde 8 adet yaban keçisi ve 2 adet çengel boynuzlu dağ keçisi kotalarının avlattırılmasının ihale edilmesine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, yaban keçisi ve çengel boynuzlu dağ keçisinin nesli tükenmekte olan türlerden olduğu, uluslararası sözleşmeler ile bu türlerin koruma altına alındığı, öte yandan yörede bu hayvanların kutsal sayıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.