Danıştay 10. Daire E.2015/1497 K.2020/3868

Dava konusu istem: Davacı vekili tarafından, müvekkilinin babası olan …, hakkında ... Aile Mahkemesince tedbir kararı verilmiş olmasına rağmen eşi … tarafından … tarihinde öldürüldüğü, olayda emniyet personelinin ve davalı idarenin koruma kararı hakkında gerekli önlemleri almaması nedeniyle hizmet kusuru bulunduğundan bahisle müvekkilinin olay nedeniyle yaşadığı manevi üzüntüden dolayı 100.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının murisi … eşi … tarafından öldürülmesi olayında davalı idarenin bir ihmali ya da ... Aile Mahkemesi'nce verilen söz konusu tedbir kararının gerektiği gibi yerine getirilmesinde bir kusuru bulunduğu yönünde somut bir bilgi ya da belgenin mevcut olmadığı, ölüm olayının doğrudan 3. kişinin suç teşkil eden haksız fiili sonucu meydana geldiği, maktülün ölümü ile idare tarafından yürütülen hizmet arasında bir illiyet bağı bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, olayın meydana gelmesinde idarenin koruma kararı hakkında gerekli önlemleri almaması nedeniyle kusurlu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.