Danıştay 10. Daire E.2015/2011 K.2020/6800

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından üretimi yapılan 2010 yılına ait yonca tohumlarının standartlara uygun olmadığından bahisle davacı şirketin 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle faaliyetten men edilmesine ve 5488 sayılı Tarım Kanunu uyarınca da 2010 yılı için yapılan destekleme ödemelerinin geri istenilmesi ile 5 yıl süreyle desteklemelerden yararlandırılmamasına ilişkin, 25/09/2013 tarih ve 46848 sayılı … İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü işlemi ile bildirilen … İl Tahkim Komisyonu'nun 20/09/2013 tarih ve 1 sayılı kararının iptaline ve ödenen 21.176,94 TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. 2008 yılında adına tohum üretici belgesi düzenlenen davacı şirket hakkında yapılan inceleme ve araştırmalar sonucunda hazırlanan raporlar uyarınca, 25/05/2007 olur tarihli. Valiliği işlemi ile 5553 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 12/03/2008 olur tarihli.

Valiliği işlemi ile 5553 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, 02/04/2013 olur tarihli. Valiliği işlemi ile 5553 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (e) bendleri uyarınca, 14/05/2013 olur tarihli. Valiliği işlemi ile 5553 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 21/05/2013 olur tarihli.

Valiliği işlemi ile 5553 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (f) ve (e) bendleri uyarınca idari para cezaları ile tecziye edildiği, anılan cezaların itiraz edilmeyerek doğrudan ya da açılan davaların reddedilmesi suretiyle kesinleştiği, dosyada yer alan bilgi ve belgeler, konuyla ilgili olarak düzenlenmiş soruşturma raporları, davacı şirkete verilen idari para cezaları ve bu cezalara karşı açılan davaların reddine dair mahkeme kararları birlikte değerlendirildiğinde; davacı şirketin Bakanlıkça belirlenmiş asgarî tohumluk standardının altına düşürülmüş olarak veya tağşiş edilerek tohumluk satışında bulunduğu,

bu fiilin tekerrür etmiş olduğu görülmekle, davacı şirketin 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle faaliyetten men edilmesine, 5488 sayılı Tarım Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca 5 yıl süre ile desteklemelerden yararlandırılmamasına ve 2010 yılı için yapılan destekleme ödemelerinin geri istenilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, ayrıca dava konusu işlem hukuka uygun olduğundan davacının tazminat isteminin de yerinde olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, desteklemeden men cezasının … ilinde faaliyet gösteren bayiye satılan 10 tonluk sertifikalı sunter cinsi tohumun, yapılan analizde yabancı ot tohumuna rastlanmasından dolayı tohumluk vasfına sahip olmaması nedeniyle verildiği, ürettiği tohumlar için sertifika alındıktan sonra tohuma müdahalesinin mümkün olmadığı, sattığı tohumun bayideki numunesine bakarak standart dışı olduğunun tespit edildiğinden bahisle desteklemeden men edilmesinin ve ödenen desteklemelerin iadesinin istenilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğu,

konuyla ilgili Bakanlık müfettişince 24/05/2013 tarihinde ürettiği tohumdan tekrar numune alınıp yapılan incelemede standart dışı bir durumun tespit edilmediği, satıldıktan sonra değişime uğradığı anlaşılan tohumlar için sorumlu tutulamayacağı, bu nedenlerle Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından haksız ve hukuka aykırı olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.