Danıştay 10. Daire E.2015/2391 K.2020/5216

Dava konusu istem: 31/10/2012 tarih ve 28453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Limanlar Yönetmeliğinde yer alan römorkör şartlarına uyulmadığından bahisle 01/11/2013-02/05/2014 tarihleri arasında kesilen ve ihtirazi kayıtla ödenen para cezalarının bu konuda verilmiş mahkeme kararındaki gerekçeler dikkate alınarak iade edilmesi istemiyle 26/08/2014 tarihinde yapılan yapılan başvurunun reddine ilişkin Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Trabzon Liman Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; aynı konudaki bir kısım para cezası hakkında verilen mahkeme kararları emsal alınarak dava konusu edilmeyip ödenen para cezalarının iadesini zorunlu kılan mevzuat hükmü bulunmadığı dikkate alındığında, davalı idare tarafından Limanlar Yönetmeliği kapsamında davacı şirket aleyhine kesilen ve Kabahatler Kanunu uyarınca usulüne uygun tebliğ edilip dava konusu edilmeyerek kesinleşen ve ihtirazi kayıtla ödenen para cezalarının iadesi talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, cezaların bir kısmına Sulh Ceza Mahkemesinde itiraz edildiği ve mahkemece kaldırıldığı, bunun üzerine dava konusu edilmeyip ihtirazi kayıtla ödenen cezaların iadesi için başvurulduğu, Yönetmelikle getirilen 1 yıllık geçiş hükmünün Trabzon Liman Başkanlığı Tüzüğünün kaldırıldığı tarihten itibaren başlatılması gerektiği, cezaları öderken Devlete güvenerek ihtirazi kayıtla ödendiği, iade edilmesi gerektiği, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.