Danıştay 10. Daire E.2015/3775 K.2020/3549

Dava konusu istem : Davacı şirket tarafından, tır karne muhteviyatında belirtilen yüke ek olarak kaçak mal taşıdığından bahisle 1975 tarihli Uluslararası TIR Sözleşmesinin 38/1. maddesi uyarınca 06/06/2014 tarihinden itibaren TIR sisteminden 48 gün süreyle geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin 215.03.02 sayılı Gümrükler Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirkete ait araçta, beyan edilen eşya haricinde 188 adet kullanılmış ve 39 adet kullanılmamış iş makinası (dozer) parçalarının ele geçirildiği, davacı şirketin, araç sürücüsünün hareket, kusur veya ihmalinden kendi hareket, kusur veya ihmali gibi sorumlu olduğu dikkate alındığında, hamili olduğu tır karnesi ile yapmış olduğu taşımacılık sırasında sözleşme hükümlerine aykırı davrandığı tespit edilen davacı şirketin, TIR sisteminden geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, idari yaptırım kararının usule uygun tebliğ edilmediği, bu nedenle makul sürede gerekli önlemlerin alınamadığı, olayla ilgilerinin ve kusurlarının olmadığı, eşyaların taşınan su tankı içerisine dava dışı şirket tarafından konulduğu, söz konusu iş makinası parçalarının taşınan eşya içerisinde ele geçirildiği, geçici ihraç kararı verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.