Danıştay 10. Daire E.2015/486 K.2020/3548

Dava konusu istem : ... ili, ... ilçesinde kolluk kuvvetleri tarafından yapılan denetimlerde davacı şirkete ait olup, sürücülüğünü ...'nin yaptığı .../... plakalı araçta kaçak sigara yakalanması nedeniyle 14 Kasım 1975 Tarihli Tır Sözleşmesinin 38. maddesi uyarınca davacı şirketin 24/03/2014 tarihinden itibaren 81 (seksen bir) gün süreyle Tır Sisteminden geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; hamili olduğu Tır Karnesi ile yapmış olduğu taşımacılık sırasında yukarıda anılan sözleşme hükümlerine aykırı davrandığı sabit olan davacı şirketin, 14/11/1975 sayılı Uluslararası TIR Sözleşmesi’nin 38/1. maddesi gereğince 81 gün süre ile “TIR Sistemi”nden ihraç edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, istihdam ettiği şoförün işe alınırken kaçakçılık vs. suçlara karışmayacağına ilişkin işverene taahhütte bulunduğu, iş sözleşmesinden önce şoförden adli sicil kaydı istendiği, adli sicil kaydına rastlanmadığı, işe alındığı 16/11/2012 tarihinden 9 ay sonra kaçakçılık eylemine karıştığı, şoförün suça karışması üzerine 26/08/2013 tarihinde şirket tarafından işine son verildiği, şoförü işe alırken gerekli özen ve ihtimamı göstermesine rağmen şoförün suçu işlemesine engel olamadığı, şirketin araçlarının bugüne kadar hiçbir suça bulaşmadığı, kaçakçılık eylemiyle ilgili şirketin kusuru bulunmadığı, idari işlemin orantılı ve sözleşmenin amacına uygun olmadığı, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.