Danıştay 10. Daire E.2016/1102 K.2021/4593

Temyiz_edenin_iddiaları

Davalı idare tarafından, ikamet izin başvurusu üzerine yapılan tahkikatta, davacı hakkında Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü tarafından konulan 15/03/2010 tarihli V-70 formalite evlilik tahdit kaydı olduğunun tespit edildiği, ayrıca davacının Türkiye'de kalış amacını haklı nedene dayandıramadığı değerlendirilerek başvurunun reddedildiği belirtilerek, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, bu sebeple temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı vekili tarafından, müvekkilinin ikamet izin süresi içinde ikamet izninin uzatılması amacıyla başvuruda bulunduğu ve bu başvuru üzerine kendisine verilen randevu tarihinde de hazır bulunduğu, dolayısıyla üzerine düşen ödevleri yasal süresi içinde gerçekleştirdiği, ayrıca müvekkilinin Türk vatandaşı bir çocuğunun olduğu, çocuğun yüksek yararı söz konusu olduğundan müvekkilinin insani ikamet izni verilmesi şartlarını taşıdığı,

öte yandan formalite evlilik olduğu iddia edilen evlilikten müvekkilinin çocuğunun olduğu da dikkate alındığında, bu iddianın asılsız olduğunun anlaşılabileceği, diğer taraftan, müvekkilinin esasen çocuğuna refakat amacıyla ikamet izni başvurusunda bulunduğu, fakat internet üzerinden yapılan başvuruda turizm amaçlı ikamet dışında bir sekmenin bulunmadığı belirtilerek, dava konusu işlemin hukuka uygun olmadığı, bu sebeple temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.