Danıştay 10. Daire E.2016/11330 K.2021/1757

Dava konusu istem: Samsun ili, Atakum ilçesi, … Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde bulunan ve davacının ikamet ettiği evin, Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü uyarınca bir ay süreyle kapatılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Samsun Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; emniyet ekiplerince gelen ihbar üzerine davacıya ait ikametgahın yakınında takibe başlanıldığı ve söz konusu binadan çıkan şahsın davacı ile para karşılığında cinsel ilişkiye girdiğini belirttiği, davacıya ait evde fuhuş yapıldığının emniyet ekiplerince kati delil elde edilerek tespit edilmesi karşısında, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

davacı tarafından barınma hakkının ihlal edildiği belirtilmekte ise de, gerek 2559 sayılı Polis Vazife ve Salȃhiyet Kanunu'nda gerekse Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünde fuhuş yapılan evlerin kapatılacağının belirtilmesi karşısında, davacının bu yöndeki iddiasına itibar edilmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; Tüzüğün 16,18 ve 19. maddelerinin kadınlara yönelik olduğu, bu nedenle kendisinin Tüzüğün kapsamına girmediği, T.A. isimli şahsın ifadesinin kendi ifadesine tercih edilmesinin ispat hukukunun genel ilkelerine aykırı olduğu, dava konusu işlemle barınma ve kişisel verilerin korunması haklarının ihlal edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI :Davalı idare tarafından İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.