Danıştay 10. Daire E.2016/12412 K.2021/2077

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilen ve Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... İşhanı, No:... adresinde faaliyet gösteren ... Masaj Salonu isimli işyerinin Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü uyarınca 45 gün süreyle kapatılmasına ilişkin Bursa Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyon Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olay nedeniyle alınan ifadeler, dosya kapsamındaki evraklar ve diğer belge ve bilgiler dikkate alındığında davacıya ait masaj salonunda fuhuş yapıldığı açık olduğundan, davacıya ait işyerinin Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü hükümleri uyarınca 45 gün süreyle kapatılması yönünde tesis edilen ... tarih ve ... sayılı Bursa Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu Kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, yanında çalışan masözün fuhuş yaptığına ilişkin emniyette alınan ifadesinin baskı altında alındığı, işletmelerinde fuhuşa müsade etmedikleri, fuhuş eylemine dair somut herhangi bir delil olmamasına rağmen İdare Mahkemesinin bu hususu göz ardı ederek karar verdiği, temyiz isteminin kabul edilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.