Danıştay 10. Daire E.2016/12477 K.2021/3233

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı … Gümrük Müdürlüğü

İSTEMİN_KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı Gümrük Giriş Beyannamesi muhteviyatı eşya için yapılan yurt dışı sorgusu neticesinde miktar ve/veya kıymet farklılıkları olduğunun tespitine istinaden 5.461,00 TL Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu (KKDF) ve 3.373,08 TL KKDF ceza faizinin istenilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 10/09/2015 tarih ve E:2011/10369, K:2015/3688 sayılı bozma kararına uyan. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Mahkemece verilen ara karara davalı idarenin verdiği cevabın ve dilekçe ekindeki belgelerin incelenmesinden, Gümrük Müsteşarlığınca hazırlanan … tarih ve … sayılı soruşturma raporunda, davacı şirket tarafından … tarih ve … sayılı Gümrük Giriş Beyannamesi muhteviyatı. Ltd.

Firması tarafından düzenlenen faturada 1.303.213 kg'lık eşya için Rusya makamlarına 207.317,00 USD olarak belirtilmesine rağmen Türkiye'de … tarih ve … sayılı faturada 70.274,00 USD olarak bildirildiği, dolayısıyla 137.043,00 USD eksik beyan edildiği, bahse konu beyannamede oluşan kıymet ve fiyat farklılıklarına ait herhangi bir ödeme yapılmaması nedeniyle ödeme şekli mal mukabili olarak değerlendirilerek yapılan hesaplama sonucunda 5.461,00 TL KKDF ve 3.373,08.TL KKDF ceza faizi tahakkuk ettirilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği,

öte yandan, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 102. maddesi uyarınca, amme alacağının vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içinde tahsil edilmezse zamanaşımına uğrayacağı dikkate alındığında, belirtilen süre dolmaksızın … tarih ve … sayılı Gümrük Giriş Beyannamesi muhteviyatı eşyanın yapılan yurt dışı sorgusu neticesinde miktar ve/veya kıymet farklılıkları olduğunun tespitine istinaden işlem tesis edildiği anlaşıldığından davacının zamanaşımı itirazının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, gümrük giriş beyannamesinin tescil tarihinin … tarihi olduğu, bu tarihten itibaren tahakkuk işleminin tebliğ tarihi olan 11/01/2008 tarihi itibarıyla 5 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu, 6183 sayılı Kanun'un 103 ve 104. maddelerinde belirtilen zaman aşımını kesen ya da durduran sebeplerin bulunmadığı, ayrıca kanunla düzenlenmeyen bir konuda cezai nitelik taşıyan KKDF cezai faizi isteminin de hukuka aykırı olduğu, bu nedenle Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, haksız ve hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlık, Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı Gümrük Giriş Beyannamesi muhteviyatı eşya için yapılan yurt dışı sorgusu neticesinde miktar ve/veya kıymet farklılıkları olduğunun tespitine istinaden 5.461,00 TL Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu (KKDF) ve 3.373,08 TL KKDF ceza faizinin istenilmesine ilişkin olan ve davacıya 11/01/2008 tarihinde tebliğ edilen … tarih ve … sayılı işlemden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, ayrıca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 102. maddesi uyarınca, amme alacağının vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içinde tahsil edilmezse zamanaşımına uğrayacağı belirtilerek davacının zamanaşımı itirazı yerinde görülmemiştir.

Davacı tarafından, tahakkuk konusu alacağın zamanaşımına uğradığı ve cezai faizin kanunda yer almadığı gerekçesiyle kararın bozulması istenilmektedir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun; Devlete, il özel idarelerine ve belediyelere ait kamu alacaklarının takip ve tahsil usulü esaslarını düzenleyen geniş kapsamlı bir usul kanunudur. 2976 sayılı Dış Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un Bakanlar Kuruluna verdiği yetki kapsamında ithalat rejimi kararından kaynaklanması nedeniyle kamu alacağı niteliğinde sayılan ve 6183 sayılı Kanun'a göre tahsili gereken kaynak kullanımını destekleme fonu, vergi, resim harç ve benzeri mali yükümlülük niteliği taşımamaktadır.

Bu nedenle kaynak kullanımını destekleme fonunun ilgililerden tahsili aşamasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerini uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Kaynak kullanımı destekleme fonundan kaynaklanan alacağın, tahakkuk zamanaşımı konusunda 6183 sayılı Kanun'da herhangi bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanunu'nda belirlenen on yıllık genel zamanaşımı süresinde söz konusu alacağın tahakkuk ettirileceğinin kabulü gerekmektedir. Buna göre, dava konusu alacağın tahakkuk zamanaşımı süresi içinde talep edildiği anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, Anayasa'nın dış ticaretin ülke ekonomisinin yararına olmak üzere düzenlenmesi amacıyla ithalat, ihracat ve diğer dış ticaret işlemleri üzerine vergi ve benzeri yükümlülükler dışında ek mali yükümlülükler koymaya ve bunları kaldırmaya kanunla Bakanlar Kuruluna yetki verilebileceğine ilişkin hükmü doğrultusunda, 1211 sayılı Merkez Bankası Kanunu ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile Bakanlar Kuruluna verilen yetkiler çerçevesinde, 88/12944 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının ilgili hükümleri uyarınca, ödenmesi gerektiği halde ödenmeyen kaynak kullanımı destekleme fonu üzerinden müeyyide olarak cezai faiz istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Bu durumda, sonucu itibarıyla isabetli bulunan İdare Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle onanması gerekmektedir.