Danıştay 10. Daire E.2016/13752 K.2020/5172

Dava konusu istem: İstanbul ili, Beşiktaş ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmazın 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun geçici 11. maddesi uyarınca davacı vakıf adına tescil edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddini de içeren Vakıflar Genel Müdürlüğü Vakıflar Meclisinin … tarih ve … sayılı kararının dava konusu taşınmaza ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; davacı vakıf tarafından adına tescil isteminde bulunulan taşınmazın, 1950 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında … ve.

Vakfından icareli olarak üçüncü kişi adına kaydedildiği, 1986 yılında ise hükmen anılan vakfa intikal ettiği tartışmasız olduğundan, söz konusu taşınmazın tescil başvurusunun dayanağı olan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun geçici 11. maddesi kapsamında cemaat vakfı adına tescili için aranılan şartlara sahip olmadığının anlaşıldığı, bu durumda, taşınmazın 5737 sayılı Kanun'un geçici 11. maddesi uyarınca davacı vakıf adına tescili istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, davacı vakıf tarafından adına tescili istenilen taşınmazın hâlihazırdaki tapu kaydında başka bir tüzel kişilik adına kayıtlı olduğu hususu dikkate alındığında, davacı vakıf tarafından adli yargıda söz konusu taşınmaza ilişkin tapu iptal ve tescil davası açılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, söz konusu taşınmazın 5737 sayılı Kanun'un geçici 11. maddesi kapsamında olduğu, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.