Danıştay 10. Daire E.2016/14043 K.2021/2977

Dava konusu istem: Romanya vatandaşı olup Türk vatandaşı ile 22/09/2007 tarihinde evlenen davacı tarafından, 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca evlenme yoluyla Türk vatandaşlığını kazanma istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının Türk vatandaşı F.T. ile 22/09/2007 yılında evlendiği ve evliliğinin halen devam ettiği, vatandaşlık başvurusu sonucu davacı hakkında yapılan tahkikatta olumsuz bir duruma rastlanmadığı ancak eşinin terör örgütü ile iltisaklı olduğunun anlaşıldığı, davalı idarece vatandaşlık başvurusunun 5901 sayılı Kanunun 10. maddesinde uyarınca davalı idareye tanınan taktir yetkisine dayanılarak reddedildiği,

5901 sayılı Kanunun 16. maddesinde yer alan ve evlenme yolu ile Türk vatandaşlığının kazanılması için öngörülen koşulların taşınmasının vatandaşlığın kazanılmasında kişiye mutlak bir hak sağlamayacağı, davalı idarece 5901 sayılı Kanun'un tanıdığı yetki çerçevesinde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, eşine isnat edilen hususa ilişkin olarak eşi hakkında verilmiş bir mahkeme kararının bulunmadığı gibi hakkında yürütülen ceza soruşturmasının dahi bulunmadığı, eşinin ticaretle uğraştığı, idarenin takdir yetkisinin sınırsız olmadığı, Mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, Dairemizin 03/03/2021 tarihli ara kararına cevabın geldiği görülmekle, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.