Danıştay 10. Daire E.2016/15261 K.2020/4293

Dava konusu istem: … ili, … ilçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan … adlı site yönetiminin talebi üzerine, site güvenliğinin sağlanabilmesi için 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 3. maddesi ve anılan Kanun'un uygulanmasına ilişkin Yönetmelik'in 8. maddesi gereğince özel güvenlik izni verilmesine ilişkin … Valiliği işleminin ve Bilgi Edinme Kanunu kapsamında yapılan … tarihli başvuru üzerine tesis edilen … Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; özel güvenlik izni verilmesine ilişkin usûl ve esasların sırasıyla 5188 sayılı Kanun, uygulama yönetmeliği ve İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından yayınlanan Özel Güvenlik Hizmetleri Birleştirilmiş Genelgesi ile belirlendiği, özel güvenlik izni talep eden site yönetiminin ilgili usûl ve esaslarda belirtilen yükümlülüklerini yerine getirerek talepte bulunduğu, davalı idare tarafından tesis edilen işlemin ilgili yasal düzenlemeler ile belirlenen usûl ve esaslara aykırılık taşımadığı, dolayısıyla dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, mahkeme kararları sonucunda site yönetiminin ve aldığı kararların dayanağının kalmadığı, bu nedenle, site yönetiminin talebi üzerine verilen özel güvenlik izninin de hukuka aykırı hâle geldiği, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.