Danıştay 10. Daire E.2016/250 K.2021/2505

Dava konusu istem: Davacı idare tarafından, adına tahsis edilen İstanbul İli, Tuzla İlçesi, … Mahallesinde bulunan ve mülkiyeti Hazine'ye ait …, …, …, …, …, …, …, …, … ve … parsel numaralı taşınmazların; tahsis amacı dışında kullanıldığı iddiasıyla Kamu İdarelerine Ait Taşınmazların Tahsis ve Devri Hakkında Yönetmeliğin 9. maddesi uyarınca tahsisin kaldırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın reddine ilişkin kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 08/10/2013 tarih ve E:2013/3271 K:2013/7100 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyulmak suretiyle, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunun 7. maddesinde her çeşit toptancı hallerini ve mezbahaları yapmak, yaptırmak, işletmek veya işlettirmek, imar plânında gösterilen yerlerde yapılacak olan özel hal ve mezbahaları ruhsatlandırma ve denetlemenin büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumlulukları arasında sayıldığı,

bakılan uyuşmazlıkta, söz konusu taşınmazların davacı belediyeye mezbaha ve rendering tesisleri inşa edilmek üzere tahsis edildiği, davacı belediye tarafından tesislerin inşa edildiği ve aynı amaç doğrultusunda mezbaha ve rendering tesisi olarak işletilmek üzere ...

Et ve Mamulleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye kiraya verildiğinin görüldüğü, kaldı ki, kanun hükümleri uyarınca belde sakinlerinin mahalli müşterek ihtiyaçlarının karşılanması kapsamında mezbaha yapmak, işletmek veya işlettirmekle görevli idarenin Belediye olduğunda herhangi bir duraksama da bulunmadığı, kamu tüzel kişisi olan Belediyeye yapılan tahsisin amacını koruduğu; bu amacın yerine getirilemeyeceği yolunda hukuken kabul edilebilir kanıtlar ileri sürülmediği, bu durumda; davacı belediyeye sözü edilen taşınmazların tahsisinin devamında kamu yararının bulunduğu,

taşınmazların tahsis amacına yönelik kullanıldığı hususu gözönüne alınmadan, Maliye Bakanlığı'nın izni ve bilgisi olmaksızın anılan taşınmazların kiraya verilerek gelir elde etmek suretiyle ticari amaçla kullandırıldığından bahisle tahsisin kaldırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, taşınmazın davacıya tahsis edilmiş olduğundan bu taşınmaz ve üzerinde inşa edilen tesislerin bizzat davacı tarafından kullanılması gerektiği, kendilerinin izni ve bilgisi olmadan davacı tarafından mülkiyet sahibi gibi davranmak suretiyle taşınmazların sözleşme karşılığı kiraya verilerek ticari amaçla kullandırıldığı, bu durumun tahsis amacına aykırılık teşkil ettiği, bu kiralama işleminden elde edilen gelirlerin taşınmazların zeminine isabet eden kısımlarının Hazineye verilmesi gerekirken davacı gelirlerine dahil edildiği,

bu yolla Hazinenin taşınmazının özel bir şirkete bedelsiz olarak kullandırıldığı, kamu menfaatine aykırı olduğu, Hazine zararına sebebiyet verildiği, Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 70. maddesi uyarınca tahsisli bu taşınmazların idarenin izni dışında bedelli veya bedelsiz olarak üçüncü kişilere kullandırılmasının mümkün olmadığı iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50/4 maddesi uyarınca İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 08/10/2013 tarih ve E:2013/3271 K:2013/7100 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.