Danıştay 10. Daire E.2016/2616 K.2021/2318

Dava konusu istem: Moldova vatandaşı olan davacı tarafından hakkında tesis edilen ülkeye giriş yasağı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Türk vatandaşı ile evli olan davacının, ülkemizde ailesiyle birlikte ayrılmaz bir bağ oluşturduğu, küçük çocuğunun annesi olarak çocuğunun ve eşinin yanında olmasının gerekliliğinin önemi göz önüne alındığında, Türkiye'de kalışının engellenmesinin aile bağlarının kopmasına neden olabileceği ve aile hayatının zarar göreceği, ayrıca, davacının vize ihlali yapması sebebiyle yurda giriş yasağı konulmasının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinin 2. fıkrasında yer alan istisna hükmüne de dahil olmayacağı, öte yandan giriş yasağının dayanağı Ç-120 tahdit kaydının da idarece kaldırıldığı anlaşıldığından,

davacı hakkında giriş yasağı konulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı hakkında konulan tahdit kodunun kaldırıldığı, bu sebeple davanın konusuz kaldığı, dolayısıyla yurda girişi için herhangi bir engel bulunmayan davacı ve konusuz kalan bir dava için iptal kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.