Danıştay 10. Daire E.2016/2789 K.2021/2476

Dava konusu istem: Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı emrinde Uzman Jandarma Çavuş olarak görev yapmakta olan davacının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ilgili hükümleri gereğince 2015 yılı için uzlaştırmacı olarak görevlendirilmesi yolundaki başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının başvurusunun reddine gerekçe olarak gösterilen cezaya ilişkin olarak yapılan değerlendirmede Askeri Ceza Kanununda düzenlenen, askeri hizmete mahsus eşyayı kaybetmek suçundan dolayı adli para cezasıyla cezalandırılan davacının, cezalandırılmasına konu fiili bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiğinden bahsedilemeyeceğinden, bu suçun taksirli suçlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmış olması karşısında başvurusunun, Türk Ceza Kanunu'nda sayılan suçlardan olmayan ve adli sicil kayıtlarına da geçirilmeyen bu ceza nedeniyle reddi yolundaki dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; davacının başvurusunun taksirli olmayan ve kasten işlenebilen suç olması nedeniyle askeri ceza mahkemesinde yargılanarak aldığı ve kesinleyen mahkumiyeti nedeniyle reddedildiği, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.