Danıştay 10. Daire E.2016/300 K.2021/858

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No: ... adresinde yer alan taşınmazın altındaki yer altı suyunu kullanma talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; davacı tarafından kuyu açılmak istenen arazinin "Bursa-Çakırköy Ovaları Yeraltı Suyu İşletme Sahası" içerisinde kaldığı, 09/10/1972 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 15/09/1972 tarih ve 7/5045 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla işletme sahası olarak ilan edilen bölgede, yeraltı suyu potansiyelinin tamamı tahsis edildiğinden, yeni tahsis yapılamadığının belirtilmesi nedeniyle mahkemece verilen 10/03/2015 ve 08/05/2015 tarihli ara kararlarıyla söz konusu bölgedeki yer altı suyu rezervinin tespitine ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenildiği,

cevaben gönderilen bilgi ve belgelerden, Bursa - Çakırköy Ovaları'nda daha önce tespiti yapılan yer altı işletme rezervinin 224,07 milyon metreküp olduğu ve tamamının tahsisinin yapıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, bazı vatandaşlara su tahsisi yapılıp bazı vatandaşlara yapılmamasının eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, yeraltı suyu tahsis potansiyelinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.