Danıştay 10. Daire E.2016/3308 K.2021/3503

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Zirai Mücadele Bayilik İzin Belgesi ve Zirai Mücadele Alet ve Makinaları Bayilik İzin Belgesi verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Burdur Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının talebi üzerine söz konusu belgelerin Valilik makamınca iptaline karar verildiği, belge alımını düzenleyen mülga Yönetmeliğe karşı açılan davada Danıştay Onuncu Dairesince bir kısım hükümlerinin iptaline karar verilmiş ise de Danıştay kararında bahsedilen kazanılmış hak sahiplerinden, söz konusu izin belgesini eski düzenlemeler uyarınca alan ve halen faaliyette bulunanlar olarak anlaşılması gerektiği, bu nedenle davacı yönünden kazanılmış bir hakkın varlığından söz edilemeyeceği,

davacının tekrar istemde bulunması üzerine başvuru tarihindeki mevzuatın öngördüğü düzenlemelere göre izin belgesinin verileceği, bu kapsamda kazanılmış hakkın varlığı ileri sürülerek bu belgenin alınmasının hukuken mümkün olmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, söz konusu belgeleri aldığı tarihte yürürlükte bulunan mevzuatta yer verilen şartları taşıdığı, kazanılmış hakkının bulunduğu, sınav şartının tarafına uygulanamayacağı ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.